II SA/Go 478/25

(II SPP/Go 59/25) P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.

(II SPP/Go 59/25) UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania E. S. od decyzji Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] marca 2025 r. w przedmiocie m.in. ustalenia E. S. opłaty za pobyt ojca w domu pomocy społecznej w okresie od listopada 2023 r. do sierpnia 2024 r., objętą odwołaniem decyzję utrzymało w mocy. Zgodnie z adnotacją widniejącą na znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru, decyzję Kolegium z dnia [...] czerwca 2025 r. doręczono E. S. w dniu 11 lipca 2025 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. (data nadania) E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Kolegium nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), bieg terminu określonego w dniach upływa z końcem ostatniego dnia tego terminu, przy czym jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie - jak w tym przypadku doręczenie decyzji - przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, na mocy art. 115 Kodeksu cywilnego termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Termin do wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli w ciągu jego biegu skarga została złożona w siedzibie, bądź do elektronicznej skrzynki podawczej organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.), bądź została nadana na adres tego organu w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Skoro zatem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. została doręczona skarżącej dnia 11 lipca 2025 r. to ostatnim dniem do wniesienia skargi był 11 sierpień 2025 r. Z uwagi na fakt, że E. S. nadała skargę w dniu 12 sierpnia 2025 r., stwierdzić należy, iż uchybiła terminowi do jej wniesienia. W tym miejscu wskazać trzeba, że skutek przekroczenia terminu do wniesienia skargi został określony przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga dotknięta takim uchybieniem podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi w oparciu o powyższy przepis jest obowiązkiem sądu i nie zależy od jego uznania. Z tych względów, na podstawie przywołanego powyżej przepisu, postanowiono jak w pkt 1 sentencji. W punkcie 2 postanowienia Sąd, działając na podstawie art. 247 p.p.s.a., na mocy którego prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, orzekł o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. Sąd uwzględnił, iż o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia NSA z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 37/13 oraz z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OZ 152/13 CBOSA). W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych. Informacyjnie dodać jeszcze należy, iż stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodabniając w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3).