II SA/Go 46/22

Dnia 16 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

W dniu 10 września 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...] stwierdzającą uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 29 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako sądowi miejscowo właściwemu. W dniu 21 stycznia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej, w którym A.H. wskazała, że z uwagi na zwolnienie jej z obowiązku opłacenia składek za miesiąc kwiecień 2020 r., dalsze prowadzenie postępowania jest niecelowe. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 lutego 2022 r. skarżąca, wobec pisma, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 stycznia 2021 r., została wezwana do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, na pytanie, czy cofa skargę. Skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2022 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., cofnęła wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 329, zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872). W rozpoznawanej sprawie skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2022 r. cofnęła skargę, przy czym Sąd nie dopatrzył się przesłanek, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W sprawie nie zachodzi ryzyko, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro wola strony skarżącej jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.