II SA/Go 459/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na czynność Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w [...] z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenie naruszenia prawa do równego traktowania postanawia: odrzucić skargę.

A.F. w dniu [...] 2024 r. na adres skrzynki elektronicznej Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w [...] złożył pismo nazwane "skarga - pozew do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim", w którym domagał się od tego sądu "stwierdzenia naruszenia prawa do równego traktowania przez obiekt rekreacyjny [...]". W jego treści powołał się na art. 32 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r, (Dz.U. z 1997, poz. 78, nr 483), art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 dalej k.p.a.) oraz art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 8 oraz art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - zwanej dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu pisma skarżący wskazał, że [...] sierpnia 2024 r. zakupił bilet wstępu do obiektu rekreacyjnego [...]. Przy próbie wejścia został zatrzymany przez pracownika ochrony, który poinformował, że nie może on wejść na teren obiektu z hulajnogą, a z uwagi na wartość hulajnogi (ok. 4-5 tysięcy złotych) oraz brak możliwości jej zabezpieczenia uznał, że nie może jej pozostawić poza terenem obiektu. Skarżący podniósł naruszenie jego praw wynikających z dyskryminacji ze względu na posiadanie hulajnogi i brak możliwości jej zabezpieczenia na terenie obiektu wskazując naruszenie Konstytucji RP i wnosząc z tego tytułu o przyznanie odszkodowania. Ponadto zażądał "nakazania obiektowi [...] wprowadzenia zmian w regulaminie lub w praktykach w celu umożliwienia bezpiecznego korzystania z usług obiektu przez osoby posiadające hulajnogi i inne podobne urządzenia". W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Wskazał, że jest jednostką budżetową Miasta [...] i zgodnie z § 4 pkt 3 Statutu nadanym uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] do jego zadań należy utrzymywanie i zarządzanie pozostającymi w zarządzie Ośrodka obiektami sportowo rekreacyjnymi, placami i urządzeniami stanowiącymi wyposażenie obiektów. Obiekt Kąpielisko [...] jest mieniem Miasta [...] oddanym w trwały zarząd Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w [...] (§ 10 ust. 2 pkt 4 Statutu MOSiR). W ocenie Ośrodka skarga nie obejmuje żadnego aktu czy czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., gdyż nie prowadzi on postępowań administracyjnych, ani nie załatwia spraw administracyjnych w innej formie. Podkreślił, że zarzuty skarżącego mają charakter cywilnoprawny i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd ma obowiązek ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego - art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Uprawnienia sądu określone zostały m.in. w art. 1 i art. 2 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy art. 3 – 5 p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak stanowi art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Analiza pisma skarżącego wskazuje, że roszczenia skarżącego nie wynikają ze stosunku administracyjnoprawnego, a skarżony podmiot nie jest w tym stosunku organem administracji w rozumieniu art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz powołanych wyżej przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarga nie obejmuje żadnego aktu czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. nie mogła zatem zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sprawy dotyczące roszczeń o charakterze prywatnym, w tym roszczeń z tytułu deliktów przynależą do właściwości sądów powszechnych i są realizowane na drodze postępowania cywilnego.