II SA/Go 443/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tarasu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokat M.Ż., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.

Wyrokiem z dnia 16 września 2021 r. sygn. akt II SA/Go 443/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę E.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tarasu. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej 14 października 2021 r. Wnioskiem z dnia [...] października 2021 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 118/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim ustanowił dla skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokat M.Ż., (pismo z dnia [...] grudnia 2021 r.). W dniu 21 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącej zapoznała się z aktami sprawy, a w dniu 10 stycznia 2022 r. (data nadania) złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 września 2021 r. Nadto wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2022 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Wobec powyższego należy zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 18). Stosownie do treści § 21 ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł (ust. 1 pkt 1 lit.c). W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b). W rozpoznawanej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokat M.Ż. już po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji przyjąć zatem należy, że pełnomocnik reprezentowała skarżącego tylko w postępowaniu w drugiej instancji. W tej sytuacji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 180 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.