II SA/Go 437/18

Dnia 28 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "C" spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie" z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie opłaty za pobór wód podziemnych postanawia zasądzić od Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie" na rzecz strony skarżącej - "C" spółka z o.o. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

"C" spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie" z dnia [...] kwietnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie opłaty za pobór wód podziemnych. Pismem procesowym z dnia [...] września 2018 r. strona skarżąca cofnęła skargę. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 października 2018r. roku umorzono postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono z instytucji autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)- zwanej dalej p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu. W ślad za stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 uznać należy, że działalnie autokontrolne organu podjęte już po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, ale przed jej rozstrzygnięciem, winno wywoływać w zakresie kosztów postępowania takie same skutki prawne jak czynność podjęta przez organ wprost na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Stąd też stronie skarżącej należał się zwrot kosztów postępowania w myśl zasady przywołanej w art. 205 § 2 p.p.s.a., że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W skład zwracanych kosztów należało więc zaliczyć uiszczony wpis sądowy (100 złotych) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 złotych), a także wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł, przyznanego zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Z tej też przyczyny orzeczono jak w sentencji.