II SA/Go 428/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Centrum Medyczne "U" B., H. spółka jawna o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Centrum Medyczne "U" B., H. spółka jawna na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] r., nr [...] w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Centrum Medyczne "U" B., H. spółka jawna wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2018r. (doręczonym w dniu 25 czerwca 2018r. do rąk upoważnionego pracownika) wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W dniu 10 lipca 2018r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącej Spółki z dnia [...] lipca 2018r. (data stempla pocztowego) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż przedmiotowe wezwanie zostało w dniu 25 czerwca 2018 roku doręczone do rejestracji Centrum Medycznego, w której skarżąca Spółka wykonuje działalność gospodarczą - przesyłkę odebrał jeden z pracowników Spółki. Wspólnicy Spółki – H.H. i K.B. przebywali wówczas poza siedzibą Spółki. Oboje bowiem byli w dniach od 22 czerwca do 3 lipca br. na urlopie wypoczynkowym - zaplanowanym na początku tego roku i wcześniej opłaconym. Wraz z powyższym wnioskiem skarżąca nadesłała pełny odpis KRS Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 z późn.zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę lub jej pełnomocnika po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Należy wskazać, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie uchybionego terminu prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie uchybionej czynności procesowej. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy także uprawdopodobnić okoliczności na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 p.p.s.a). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Skarżący wskazują, że o uchybieniu terminu dowiedzieli się w dniu 4 lipca 2018r., natomiast wniosek o jego przywrócenie został złożony w dniu 6 lipca 2018r., a więc przewidzianym przez ustawę terminie. Przedmiotowy wniosek dotyczy przywrócenia stronie skarżącej uchybionego terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Skarżąca podała, iż wezwanie Sądu w dniu 25 czerwca 2018 roku odebrał jeden z pracowników Spółki. Wspólnicy Spółki natomiast – H.H. i K.B. przebywali wówczas (w dniach od 22 czerwca do 3 lipca 2018r.) na urlopie wypoczynkowym - zaplanowanym na początku tego roku i wcześniej opłaconym. Podnieść należy, że planowany urlop nie są sytuacją nagłą, więc strona skarżąca powinna i zarazem mogła powziąć starania, żeby zabezpieczyć swoją sytuację prawną, tym bardziej, że wniosła do Sądu skargę. Skarżąca Spółka powinna chociażby zobowiązać pracowników do niezwłocznego przekazywania informacji o odbiorze korespondencji urzędowej. Zaznaczyć trzeba, że twierdzenia strony skarżącej, że odebranie korespondencji z Sądu przez pracowników Spółki nastąpiło bez wiedzy wspólników i bez wyraźnego upoważnienia nie zostało poparte żadnymi dowodami, a ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu wynika, że przesyłkę odebrał upoważniony pracownik. W kontekście powyższego należy wskazać, że osoba prowadząca działalność gospodarczą, jaką niewątpliwie jest skarżąca Spółka, przejmuje negatywne konsekwencje wszelkich działań swoich pracowników (por. postanowienie NSA z 6 marca 2018 r., sygn. akt II OZ 181/18, opubl. CBOSA). Nieprzekazanie przez pracownika informacji o wpływie urzędowej korespondencji nie może być potraktowane jako okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., której skutkiem byłoby przywrócenie terminu do dokonania wymaganej przepisami ustawy czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 04.07.2013 r., II GZ 321/13, CBOSA). Pokreślić należy, że to na pracodawcy leży szczególny obowiązek takiego rozdysponowania obowiązków między pracownikami, aby Spółka mogła prawidłowo funkcjonować nawet podczas urlopu wspólników tej Spółki. Takie działanie pracodawcy ustrzegłoby go od uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi (vide: postanowienie NSA z 26.10.2017r., II GZ 793/17, CBOSA). W świetle przedstawionych powyżej okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu co wyklucza przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.