II SA/Go 396/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez M.C. terminu do wniesienia odwołania do decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], którą odmówiono mu przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie, zarzucając organowi błędną ocenę stanu faktycznego. Wnosząc odpowiedź na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – określanej dalej jako "ppsa") uwzględniło skargę M.C. w całości, uchylając zaskarżone postanowienie w całości i stwierdzając, że wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa (postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]). W odpowiedzi na wezwanie w dniu 12 czerwca 2014 r. organ złożył odpis postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wraz z dowodem doręczenia go stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczyła postanowienia z dnia [...] marca 2014r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez M.C. terminu do wniesienia odwołania do decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2013 r. wydanej w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, a więc była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przypadku zaś, gdy organ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu wydaną w toku postępowania administracyjnego uwzględni ją uchylając zaskarżoną decyzję, zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 161 § 1 ust. 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe ( por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 ONSAiWSA 2009/4/63 ). Jeżeli bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na decyzję organ administracji publicznej uchyli ją, przestaje w obrocie prawnym istnieć zaskarżony skargą akt administracyjny i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 145 ppsa. Orzekanie na tej podstawie staje się bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze już po wniesieniu skargi przez M.C., ale jeszcze przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, uchyliło zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybie terminu do wniesienia odwołania. W tej sprawie istota żądania skargi sprowadzała się do zbadania zgodności z prawem (legalności) wydanego przez organ rozstrzygnięcia dot. stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i w konsekwencji tego, ewentualnego uchylenia, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, co jak wskazano znajduje podstawę w art. 145 ppsa. Wobec zatem uchylenia tego orzeczenia przez organ w ramach tak zwanej autokontroli, Sąd nie ma możliwości zastosowania w sprawie wskazanego art. 145 ppsa, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Wobec zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia skargi M.C.. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 54 § 3 ppsa , orzekł jak w sentencji postanowienia.