II SA/Go 39/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

P.S. wniósł za pośrednictwem adwokata – K.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2016 nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego adw. K.A. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł – stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony dnia 13 lutego 2017 r. (k. 30 akt sądowych), odebrała je I.A. jako pełnomocnik – osoba uprawniona do odbioru przesyłki. P.S. za pośrednictwem adwokata – K.A. złożył dnia 20 lutego 2017 wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie opłat sądowych oraz wydatków. Sąd dnia 25 kwietnia 2017 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne dnia 25 maja 2017r. Wobec prawomocności w/w postanowienia, wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 stycznia 2017 r. Wezwanie w tym zakresie zostało skutecznie dostarczone w dniu 21 czerwca 2017r. W wyznaczonym terminie skarżący, ani jego pełnomocnik, nie uiścił należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 50 akt sądowych) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony dnia 13 lutego 2017 r. P.S. za pośrednictwem adwokata K.A. wniósł w terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został załatwiony odmownie postanowieniem wydanym dnia 25 kwietnia 2017 roku, a postanowienie to stało się prawomocne dnia 25 maja 2017 roku. Wobec powyższego pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. wezwano pełnomocnika do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 400 (czterystu) złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Jednocześnie w piśmie tym zawarta została informacja, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Doręczenie wezwania zostało dokonane dnia 21 czerwca 2017 r., a zatem termin do wykonania zarządzenia rozpoczął swój bieg od dnia 22 czerwca 2017 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 28 czerwca 2017 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony (notatka służbowa z dnia 4 lipca 2017r.). Wobec odrzucenia skargi jedynie informacyjnie wskazać należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji stał się bezprzedmiotowy. Może być o bowiem rozpoznany jedynie w sytuacji skutecznego wniesienia skargi. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.