II SA/Go 292/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należnych składek postanawia odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział, działając na podstawie art. 31 zq ust. 7 ustawy z dnia z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.) odmówił J.G. prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za okres od lipca do września 2020 r. W/w decyzja została doręczona skarżącej drogą elektroniczną (przez Platformę Usług Elektronicznych) w dniu [...] grudnia 2020 r. (k. 4 akt administracyjnych). W decyzji tej strona pouczona została o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz opcjonalnie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 2 marca 2021 r. J.G. złożyła w biurze podawczym ZUS Oddział skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję ZUS z dnia [...] grudnia 2020 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik reprezentujący organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020r. poz. 35, 2023, 2320 i 2369) albo konsul. Z treści powyższych przepisów wynika, że co do zasady skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile tylko służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy skarżącemu przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takim przypadku skarżący musi zdecydować, czy skorzysta z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, czy też od razu – nie korzystając ze wskazanego wyżej środka zaskarżenia – wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jeżeli skarżący zdecyduje się wnieść skargę powinien to uczynić w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek. Zgodnie z zawartym w niej pouczeniem skarżąca mogła złożyć od niej w terminie 14 dni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 18 grudnia 2020 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz w dniu 2 marca 2021 r. (data złożenia w siedzibie ZUS Oddział) wniosła na nią skargę. Tymczasem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 stycznia 2021 r. Wniesienie przez skarżącą skargi nastąpiło zatem znacząco po terminie. Jednocześnie Sąd informacyjnie wskazuje, iż strona skarżąca nie złożyła do tutejszego Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.