II SA/Go 234/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżącej D.S., na jej koszt, kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej.

Wyrokiem z dnia 26 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do tut. Sądu o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, uiszczając uprzednio w dniu 21 czerwca 2022 r. na rachunek bankowy tut. Sądu opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Stosownie zaś do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca skarżącej przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, a więc sprawa należąca do kategorii spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej, uznać należało, iż uiszczona przez stronę skarżącą opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł, jest opłatą nienależną, bowiem uiszczona została przez stronę, która z mocy prawa zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych, w tym także opłaty kancelaryjnej. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.