II SA/Go 208/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu unieruchomienia prowadzonej działalności postanawia: odrzucić skargę.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej jako: PWIS) decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej jako: PPIS) z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...], i nakazał Z.P. unieruchomienie od dnia [...] lutego 2020 r. prowadzonej działalności pod nazwą O Z.P., do czasu usunięcia stwierdzonych przez PPIS nieprawidłowości. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka pocztowa, zaadresowana przez organ do strony – Z.P., zawierająca decyzję PWIS z dnia [...] grudnia 2021 r., została przez skarżącego osobiście odebrana w dniu 30 grudnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 76 akt administracyjnych). Od powyższej decyzji Z.P. w dniu 3 lutego 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (data stempla pocztowego nadania przesyłki – k. 10 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu, ewentualnie wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) jednym z warunków umożliwiających merytoryczne rozpoznanie przez wojewódzki sąd administracyjny wniesionej przez stronę skargi jest zachowanie wymaganego terminu do jej złożenia. Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosowanie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie art. 67 § 1 p.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy zaskarżona przez Z.P. decyzja PWIS z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], zawierająca pouczenie o sposobie wniesienia skargi do sądu została skutecznie doręczona Z.P.. Przesyłkę z zaskarżoną decyzją strona skarżąca odebrała osobiście w dniu [...] grudnia 2020 r. Tym samym trzydziestodniowy ustawowy termin do skutecznego wniesienia skargi upływał dnia 29 stycznia 2021 r. (piątek). Skarżący nadał skargę w dniu 3 lutego 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc jej wniesienie nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie Sąd informacyjnie wskazuje, iż skarżący nie złożył do tutejszego Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.