II SA/Go 198/17

Dnia 11 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu Ż. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności: 1. uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu Ż. z dnia [...] r. w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora, 2. uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu Ż. z dnia [...] r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego w Ż. p o s t a n a w i a: na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) zwrócić ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej - Powiatowi Ż., na jego koszt, kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności: 1. uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] r. w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora, 2. uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Specjalnego Ośrodka [...]. Powiat wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego wyroku. Wraz z wnioskiem dokonał wpłaty 100 (sto) złotych tytułem opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku. Tymczasem przedmiotem postępowania było wydane na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016r. poz. 814 ze zm.) rozstrzygnięcie nadzorcze. Podstawę wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody do tut. Sądu przez Powiat stanowił zaś przepis art. 85 ust. 1 u.s.p. Zgodnie zaś z art. 86 u.p.s. postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających, jest wolne od opłat sądowych. Opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, którą pobiera się na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a., zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a. stanowi opłatę sądową. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uiszczona przez stronę skarżąca kwota 100 (sto) złotych tytułem opłaty za uzasadnienie jest nienależnie uiszczoną opłatą sądową. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżący uiścił nienależnie opłatę w kwocie 100 (sto) złotych wskazaną kwotę uznać należy za różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, podlegającą zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.