II SA/Go 183/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] marca 2022 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] maja 2023 r., A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu marki [...], oznaczonego numerem rejestracyjnym [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ zaprezentował przesłanki stanowiące podstawę zaskarżonego postanowienia oraz wskazał, że skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Powołane przepisy wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że w niniejszym przypadku skarga do sądu administracyjnego przysługuje od postanowienia organu II instancji wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego przez stronę na postanowienie organu I instancji. Niemożliwe jest natomiast zaskarżenie postanowienia, od którego przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Chcąc poddać kontroli sądowej postanowienie organu I instancji strona musi wyczerpać tryb odwoławczy, a następnie zaskarżyć do sądu postanowienie wydane na skutek zażalenia, czyli postanowienie organu II instancji. Dopiero w wyniku tak złożonej skargi sąd może badać prawidłowość postępowania prowadzonego przed organami administracyjnymi. Ze skargi A.K. z dnia [...] marca 2023 r. oraz precyzującego ją pisma z dnia [...] maja 2023 r. wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez organ I instancji. Od tego postanowienia w administracyjnym toku instancji przysługiwało skarżącemu zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (które, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący złożył w terminie). W tej sytuacji należało uznać skargę za niedopuszczalną i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.