II SA/Go 170/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

W dniu [...] marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga B. S., działającej przez pełnomocnika Z. P., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2025 r. Z. P. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej – B. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej. Ponadto wezwano pełnomocnika do wykazania w powyższym terminie stosownym dokumentem, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) uprawnionych do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony, pod rygorem uznania, że nie należy do tego kręgu, a skarżąca – B. S. występuje w tym postępowaniu osobiście. W odpowiedzi, w dniu [...] kwietnia 2025 r. Z. P. usunął braki formalne skargi, jednakże nie wykazał, że w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. jest uprawniony do reprezentowania skarżącej przez Sądem. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącą B. S. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia, poprzez własnoręczne podpisanie wniesionej przez nią skargi oraz nadesłanie jej 33 odpisów własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Ponadto kolejnym zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania, skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] maja 2025 r., pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przepis art. 35 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W przedmiotowej sprawie Z. P., który wniósł do Sądu skargę w imieniu B. S., nie wykazał na wezwanie Sądu, że należy do kręgu osób wskazanych w powyższym przepisie, co uprawniałoby go do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przez Sądem. Wobec tego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżąca B. S. działa osobiście. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Elementem składowym każdego pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Elementu tego zabrakło we wniesionej przez B. S. skardze, wobec czego pismem sądowym z dnia 16 kwietnia 2025 r. została ona wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi oraz nadesłanie 33 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Ponadto zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2025 r., którego odpis został przesłany skarżącej wraz z pismem w dniu [...] kwietnia 2025 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl bowiem art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przesyłka zawierająca oba wezwania została przesłana na adres B. S. podany przez nią w piśmie z dnia [...] kwietnia 2025 r. (k. 94 akt), a następnie, po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę, została zwrócona do Sądu z adnotacją "niepodjęta w terminie". Na podstawie art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał ją za skutecznie doręczoną w dniu [...] maja 2025 r. W myśl w/w przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu z dniem [...] maja 2025 r. wyznaczonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, ani nie uiściła wpisu sądowego, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.