II SA/Go 149/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.W. na pismo Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zamontowania progów zwalniających postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. F.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Burmistrza w przedmiocie odmowy zamontowania progów zwalniających na ul. [...]. Organ podał, iż zamontowanie progów zwalniających w proponowanym przez stronę miejscu jest nieuzasadnione. W celu podniesienia bezpieczeństwa mieszkańców został natomiast zamontowany znak drogowy B-33 ograniczający prędkość do 20 km/h. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Burmistrza informujące stronę o braku możliwości zamontowania progów zwalniających na ulicy [...] - z uwagi m.in. na niewielki ruch samochodowy, krótki odcinek drogi oraz istniejący chodnik dla pieszych. W związku z powyższym stwierdzić należy, że z treści akt sprawy, a w szczególności z wyjaśnień organu wynika, że w sprawie nie zostały podjęte żadne decyzje administracyjne, postanowienia, uchwały, akty, czy też jakiekolwiek czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., które mogłyby podlegać kontroli przez sąd administracyjny. Montując progi zwalniające albo odmawiając ich montażu, organ nie wydaje decyzji, postanowienia czy też innego aktu, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1- 4 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. chodzi o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnie oznaczonych podmiotów, co wyłącza potraktowanie odmowy montażu progów zwalniających jako aktu wymienionego w tym przepisie. Jako czynność organizacyjno-techniczna, taki montaż nie może być także zaliczony do aktów prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Istotne jest również to, iż na ulicy [...], która jest drogą lokalną (L) obowiązują zasady ruchu drogowego i w konsekwencji, organy administracji publicznej zobligowane są do jego regulacji poprzez zamieszczenie odpowiednich znaków drogowych. Z akt sprawy wynika, iż w celu podniesienia bezpieczeństwa mieszkańców został na ww. ulicy zamontowany znak drogowy B-33 ograniczający prędkość do 20 km/h. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.