II SA/Go 145/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kwoty dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. W. Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2022 r., nr [...], uchylającą decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] i ustalającą od spółki zwrot do budżetu Województwa kwoty dotacji 217.957,68 zł z tytułu stosowania dopłat do ulgowych przewozów pasażerskich do sprzedanych biletów ulgowych miesięcznych (ulga 49%) dla Niepublicznego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego [...] od [...] stycznia 2017 r. do [...] maja 2019 r. oraz kwoty dotacji 399.718,60 zł z tytułu stosowania dopłat do ulgowych przewozów pasażerskich do sprzedanych biletów ulgowych miesięcznych (ulga 78 %) dla Gminy [...], [...] w okresie od [...] stycznia 2017 r. do [...] maja 2019 r. Organ w treści powyższej decyzji określił również termin naliczania odsetek należnych od ww. kwot w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od dnia [...] sierpnia 2020 r. do dnia zapłaty. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., a w wypadku braku uwzględnienia wniosku przez organ o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od ww. zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku obowiązku mającego charakter świadczenia pieniężnego z natury rzeczy skutki wykonania takiego obowiązku są odwracalne przez zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Niemniej jednak skutków egzekucji należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna, w odniesieniu do możliwości finansowych i zarobkowych zobowiązanego. Jako że wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, należy podnieść, że w sytuacji, gdy skarżącym ubiegającym się o udzielenie ochrony tymczasowej jest osoba prawna, to okolicznością tłumaczącą wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd jest ryzyko zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej oraz groźba redukcji zatrudnienia (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt I FZ 570/15 i powołane tam orzecznictwo). W ocenie Sądu skarżąca w toku prowadzonego postępowania sądowego uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia wysokości kwoty dotacji przypadającej do zwrotu może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarżąca spółka w toku prowadzonego postępowania o przyznanie na jej rzecz prawa pomocy o sygn. akt II SPP/Go 28/22 nadesłała szereg dokumentów i oświadczeń, będących podstawą do zwolnienia od kosztów sądowych oraz obrazujących jej stan finansowy. Z przedłożonych dokumentów wynika m.in., że spółka wniosła o ogłoszenie upadłości, nie posiada odpowiednich środków finansowych ani majątku, który pozwoliłby na zaspokojenie roszczeń wierzycieli. Wobec spółki wszczęto postępowania egzekucyjne w związku z decyzją Marszałka Województwa z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...], natomiast dla posiadanej przez spółkę nieruchomości oznaczonej nr [...] (która jest obciążona zabezpieczeniem hipotecznym) wyznaczono pierwszy termin licytacji na dzień [...] czerwca 2023 r. Nadto w treści "PROTOKOŁU NADZWYCZAJNEGO ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓW SPÓŁKI W. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ Z DNIA [...] GRUDNIA 2022 R." wskazano, iż wspólnicy odmówili dofinansowania spółki i udzielenia spółce pożyczek. Z uwagi na brak możliwości zarobkowych wspólnicy odrzucili możliwość restrukturyzacji spółki. Uznali za konieczne dokonanie likwidacji spółki i zakończenie przez nią działalności. Co istotne w przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 617.677,00 zł, która to kwota w zestawieniu z przedstawioną dokumentacją obrazującą stan finansowy spółki stanowić będzie znaczne obciążenie dla skarżącej. Biorąc zatem pod uwagę wysokość ustalonych do zwrotu kwot dotacji w powiązaniu z sytuacją materialną spółki oraz fakt wszczęcia wobec skarżącej postępowania upadłościowego należało dojść do wniosku, że natychmiastowe wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować skutki o nieodwracalnym charakterze. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.