II SA/Go 123/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L.C., E.C. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...]r., nr [...] w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie postanawia: zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej E.C. na jego koszt, kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. E.C. złożył wniosek o nadanie klauzuli prawomocności dla wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OSK 2184/18. W załączeniu przedłożył dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 20 złotych. Na podstawie zarządzenia z dnia 8 lutego 2021 r. poinformowano skarżącego, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z mocy prawa i nie stwierdza się ich prawomocności. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. skarżący E.C. wniósł o zwrot uiszczonej opłaty kancelaryjnej w wysokości 20 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.) za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną z zastrzeżeniem § 3. Jednocześnie, w myśl art. 225 p.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W sprawie skarżący E.C. wniósł o nadanie klauzuli prawomocności dla wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2184/18. Ponieważ orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z mocy prawa i nie stwierdza się ich prawomocności, a tut. Sąd nie dysponuje aktami o sygn. akt II OSK 2184/18 brak było możliwości przesłania odpisu ww. wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności. Tym samym uiszczoną przez skarżącego opłatę kancelaryjną w wysokości 20 złotych należało uznać za nienależną w rozumieniu art. 225 p.p.s.a. i zwrócić E.C. na jego koszt. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.