II SA/Go 120/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu – D.K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi.

W dniu 10 marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D.K. z dnia [...] lutego 2020 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Od skargi uiszczony został wpis sadowy. Wraz z w/w skargą organ przesłał do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lutego 2020 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 25 marca 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczone zostało skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 kwietnia 2020 r. (k.20). Pomimo upływu wskazanego w wezwaniu terminu pełnomocnik skarżącego nie nadesłał do Sądu dokumentu pełnomocnictwa. W terminie do usunięcia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącego złożył jedynie pismo, w którym poinformował, iż cofnięcie skargi nastąpiło w dniu 26 lutego 2020 r., a zatem jeszcze na etapie postępowania przed organem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd bada między innymi, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego określonym w art. 46 p.p.s.a. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest przewidziany w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W świetle natomiast art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze, iż wraz ze skargę reprezentujący skarżącego profesjonalny pełnomocnik nie załączył dokumentu pełnomocnictwa, na podstawie zarządzenia z dnia 25 marca 2020 r. pełnomocnik wezwany został do usunięcia w/w braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 kwietnia 2020 r. (k.20). Zauważyć należy, iż w istocie termin do usunięcia braków formalnych skargi zaczął biec dla skarżącego od 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. Termin ten bowiem początkowo z uwagi na art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), dodany do ww. ustawy ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568), a uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), nie rozpoczął biegu. Z kolei ustawa z dnia 14 maja 2020 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76). W art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Tak więc termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi rozpoczął "ponownie" bieg 24 maja 2020 r., a zakończył 1 czerwca 2020 r. (dzień 31 maja był dniem ustawowo wolnym od pracy - niedzielą, przez co z mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. uległ przedłużeniu do 1 czerwca). Mimo upływu w/w terminu dokument pełnomocnictwa nie został złożony do Sądu. Z tych względów na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Dodać należy, iż wobec nie usunięcia braku formalnego skargi oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi nie wywarło skutku, gdyż w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego skutecznie cofnięta może zostać jedynie skarga wolna od braków formalnych oraz od której uiszczony został wymagany wpis sądowy. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi (pkt 2 postanowienia) Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.