II SA/Go 1194/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ż. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

M.Ż. wniósł w dniu 10 listopada 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Korespondencja zawierająca ww. decyzję organ wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie oraz terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego skierowana do M.Ż., została odebrana w dniu 9 października 2017 r. przez pełnoletniego domownika. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – określanej dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu wskazanego w cytowanym powyżej przepisie. Jak wskazano powyżej, zaskarżona decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 9 października 2017 r. Doręczenie pisma jest zatem prawnie skuteczne, bowiem stosownie do art. 43 zd. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 8 listopada 2017 r. (środa). Skarżący uczynił to natomiast dopiero w dniu 10 listopada 2017 r. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyjaśnić trzeba, że zasadą jest, iż wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, kierowany do sądu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wywołuje skutek i podlega rozpatrzeniu dopiero wtedy, gdy skarga jest skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może zostać rozpatrzony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.