II SA/Go 1183/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu skarżącemu – M.T. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia [...] grudnia 2017r. M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 320 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście dnia 3 stycznia 2018 r. (k. 15). W dniu 11 stycznia 2018 r. skarżący uiścił na konto bankowe Sądu kwotę 320 zł w tytule przelewu podając sygnaturę sprawy II SA/Go 1183/17 (k. 16 akt sprawy). Natomiast braku formalnego skargi polegającego na podpisaniu skargi do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi oraz do złożenia podpisanej skargi. Postanowieniem z 18 stycznia 2018 r. tutejszy Sąd odmówił M.T. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Następnie skarżący wniósł od powyższego postanowienia zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Sąd postanowieniem z dnia 16 marca 2018 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 stycznia 2018 r., a następnie po uprawomocnieniu się w/w postanowienia Sąd postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 18 stycznia 2018 r. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r. zostało odrzucone z uwagi na złożenie z uchybieniem terminu oraz nieusunięcie braku formalnego w terminie (brak podpisu składającego zażalenie). Z kolei zażalenie M.T. na postanowienie z dnia 14 czerwca 2018 r., na skutek nieuiszczenia wpisu od zażalenia i nieusunięcia braku formalnego zażalenia (brak podpisu) zostało odrzucone postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 21 września 2018 r. Postanowienie powyższe stało się prawomocne z dniem 9 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Podkreślić należy, iż wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, określana dalej jako p.p.s.a.), dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Złożona w przedmiotowej sprawie skarga zawierała brak formalny, gdyż nie była podpisana. Stosownie do art. 57 § 1 p. p. s. a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest niewątpliwie podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a.). W sytuacji jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, w myśl art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2017 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia poprzez jej podpisanie. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (w kwocie 320 zł), ze wskazaniem na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały skarżącemu w jednej przesyłce, którą skarżący odebrał osobiście w dniu 3 stycznia 2018 r. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków upłynął w dniu 10 stycznia 2018 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z dowodu polecenia przelewu (k.16) wpis uiszczony został przez skarżącego dopiero w dniu 11 stycznia 2018 r., a zatem jeden dzień po upływie terminu do wykonania nałożonego na niego obowiązku. Sąd podkreśla, iż tygodniowy termin wskazany w przepisach na uiszczenie wpisu jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła temu terminowi. Dodać należy przy tym, iż w myśl w art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, a zatem traktuje się ją jakby w ogóle nie została dokonana. Natomiast co do braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania wskazać należy, iż skarżący w ogóle go nie usunął. Dodać należy, iż skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. Sąd odmówił stronie skarżącej przywrócenia w/w terminu. Z powyższych względów na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Z kolei podstawę prawną w zakresie orzeczenia w przedmiocie zwrotu wpisu (pkt 2 sentencji) stanowił art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.a, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.