II SA/Go 1098/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 26 czerwca 2014 r. nr XLI/252/14 w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % alkoholu z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jak i w miejscu sprzedaży, określenia zasad sytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. Prokurator Rejonowy wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 26 czerwca 2014 r. nr XLI/252/14 w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % alkoholu z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jak i w miejscu sprzedaży, określenia zasad sytuowania na terenie gminy Babimost miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w części dotyczącej § 3 ust.1 tej uchwały. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż wskazany przepis uchwały istotnie narusza art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz. U z 2012 r. poz. 1356 ze zm. ) uzależniając lokalizację punktów sprzedaży od zgody zarządzającego obiektem chronionym, mimo, iż powyższa ustawa takich ograniczeń nie wprowadza. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, iż uwzględniając zarzuty skargi Rada Miejska podjęła uchwałę "w dniu 28 listopada 2016 r.", która zmieniła zapis § 3 ust .1 zaskarżonej uchwały poprzez usunięcie zapisu "bez zgody kierownika tych obiektów". W piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. Prokurator Rejonowy cofnął skargę . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skutkiem skutecznego, tj. dopuszczalnego w świetle powyższych przesłanek, cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych ( por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). W rozpoznawanej sprawie skarżący Prokurator Rejonowy cofnął skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Podkreślić bowiem należy, iż w dniu wydania niniejszego postanowienia zaskarżona uchwała w zakresie zaskarżonym przez prokuratora została usunięta z obrotu prawnego, a to w związku z podjęciem przez Radę Miejską w dniu 28 grudnia 2016 r. uchwały nr XXIII/154/16, opublikowanej w Dz. Urz. Woj. w dniu 29 grudnia 2016 r. pod poz. 2799, nadający nowe brzmienie § 3 ust. 1 zaskarżonej, w którym wyeliminowano zapis "bez gody kierownika tych obiektów". Wobec stwierdzenia braku negatywnych przesłanek uniemożliwiających umorzenie postępowania, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.