II SA/Go 1058/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. Spółki z o. o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Spółki z o. o. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od [...] lutego 2021 r. do [...] lutego 2021 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] października 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2021 r. odmawiającą F. Sp. z o. o. prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. Spółka F. zaskarżyła powyższą decyzję ZUS z [...] października 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu złożony przez skarżącą Spółkę wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia ma jego charakter prawny. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy bowiem tylko takich orzeczeń administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Innymi słowy, wykonaniu mogą podlegać tylko te akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. W konsekwencji nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty odmowne, ponieważ nie nadają stronie uprawnień, nie ustalają także obowiązków o charakterze materialnoprawnym (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po 889/21). Wniosek skarżącej Spółki dotyczy decyzji odmawiającej zwolnienia z obowiązku uiszczania składek. Nie ulega wątpliwości, że decyzja ta nie nakłada na stronę obowiązku zapłaty jakichkolwiek należności, a zatem nie kwalifikuje się do wykonania. Decyzja ma charakter odmowny, zawierający negatywną ocenę wniosku o zastosowanie zwolnienia z obowiązku uiszczania składek, lecz nie wywiera skutku w sferze wykonalności. Nie obliguje strony skarżącej do działania i nie może być wykonana w trybie przymusowym. Nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony w tym sensie, że nie nakłada na nią nowych praw czy obowiązków podlegających wykonaniu (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1234/21). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.