II SA/Go 1035/17

Dnia 21 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek i kosztów upomnienia p o s t a n a w i a : sprostować z urzędu błąd pisarski zawarty w sentencji wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn0. akt II SA/Go 1035/17 w ten sposób, że w dziewiątym wersie od góry po nazwisku Asesora WSA Zbigniewa Kruszewskiego dopisać "(spr.)".

Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 roku, sygn. akt II SA/Go 1035/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu skargi J.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek i kosztów upomnienia oddalił skargę. W sentencji wyroku nie oznaczono, który Sędzia pełni funkcję sprawozdawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że brak oznaczenia w sentencji wyroku, który Sędzia pełni funkcję sędziego sprawozdawcy stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.