II SA/Gl 960/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. postanowienie strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia a także decyzji organu I instancji. Wniosek ten strona doprecyzowała i uzasadniła w piśmie z dnia 25 października 2016 r. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała na wysokie koszty robót budowlanych, obejmujących rozbiórkę i zmianę konstrukcji dachu. Tym samym uzasadnienie wniosku strona sprowadziła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, nie uzasadniając wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, orzekającej rozbiórkę obiektu budowlanego, został rozpoznany w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 959/16. Dlatego w niniejszej sprawie został rozpoznany jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, zatem nie podlega wstrzymaniu. Postanowienie to ma charakter odmowny, zatem nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania. Dodatkowo nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia, w szczególności nie wskazano, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.