II SA/Gl 909/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na akt Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia organizacji ruchu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

A Spółka z o.o. (dalej jako skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. K. pismem z 18 czerwca 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Prezydenta Miasta D. zatwierdzający organizację ruchu w obrębie ul. [...]. Zaskarżonemu aktowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 22 w związku z art. 7, art. 20 i art. 31 ust. 1 Konstytucji RP poprzez ograniczenie wolności działalności gospodarczej i podejmowanie działań ograniczających rozwój Spółki i naruszających zasadę legalizmu; art. 2 w związku z art. 32 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa, polegające na zakazie wjazdu pojazdów powyżej 7 ton; art. 1 ustawy o drogach publicznych poprzez ograniczenie dostępu do drogi publicznej; art. 8 w związku art. 1 w związku z preambułą ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez pozbawienie możliwości wolnego wykonywania działalności gospodarczej oraz brak stworzenia korzystnych warunków do wykonywania działalności gospodarczej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wystąpiono o uchylenie zatwierdzonej organizacji ruchu lub też o stwierdzenie bezskuteczności aktu i nakazanie organowi usunięcie znaku drogowego B-5 7t. Nadto wystąpiono o zasądzenie kosztów postępowania. W motywach skargi przedstawiono stan faktyczny, jak również wskazano na kognicję sądów administracyjnych do rozpoznania wniesionej skargi. Następnie podkreślono, że wprowadzony zakaz ogranicza dojazd do strefy ekonomicznej, w obrębie której znajduje się siedziba skarżącej. Wprowadzony zakaz narusza zdaniem skarżącej powszechny dostęp do drogi publicznej oraz konstytucyjną zasadę równości wobec prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta D., reprezentowany przez radcę prawnego Ł. Z. wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. We wniosku o odrzucenie skargi podniesiono, że skarżąca w skardze nie wykazała naruszenia interesu prawnego mocą wprowadzonego aktu i na tę okoliczność przywołano orzecznictwo sądów administracyjnych. Wnosząc o oddalenie skargi argumentowano, że procedura przyjęcia tego aktu nie została naruszona i brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. Pismem z 12 sierpnia 2020 r. pełnomocnik organu administracji publicznej wystąpił o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Jako uzasadnienie tego wniosku wskazano, że 27 lipca 2020 r. zatwierdzona została zmiana dotychczasowej organizacji ruchu na ul. [...], poprzez zniesienie ograniczenia tonażowego, a zatem nastąpił powrót do sytuacji obowiązującej przed wprowadzeniem ograniczenia do 7 ton. W ocenie pełnomocnika organu dalsze prowadzenie postępowania jest bezprzedmiotowe. W piśmie tym podkreślono, że organ administracji podejmując to rozstrzygnięcie nie działał w oparciu o postanowienia art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wykazane w pkt 1-2 tego przepisu. Przy czym wspomniany pkt 1 dotyczy skutecznego cofnięcia skargi, natomiast pkt 2 dotyczy śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarga skarżącej Spółki dotyczy aktu Prezydenta Miasta D. z [...] r. mocą, którego zatwierdzono organizację ruchu w ciągu ul. [...] w D. Pismem z 12 sierpnia 2020 r. pełnomocnik organu administracji publicznej wystąpił o umorzenie postępowania sądowego powołując się na postanowienia art. 161 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako uzasadnienie tego wniosku wskazano, że 27 lipca 2020 r. mocą aktu Prezydenta Miasta D. zatwierdzona została zmiana dotychczasowej organizacji ruchu na ul. [...], poprzez zniesienie ograniczenia tonażowego, a zatem nastąpił powrót do sytuacji obowiązującej do momentu wydania aktu z 20 maja 2020 r. Równocześnie w piśmie tym pełnomocnik wskazał, że przyjęcie tego aktu nie było następstwem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, czyli nie było aktem autokontroli przewidzianym art. 54 § 3 wyżej wymienionej ustawy. W ocenie składu orzekającego stanowisko pełnomocnika organu znajduje umocowanie w aktach administracyjnych, ponieważ odpowiedź na skargę pochodzi z 15 lipca 2020 r., natomiast akt wprowadzający nową organizację ruchu na przedmiotowej ulicy pochodzi z [...] r., a zatem wydany został już po przekazaniu akt do sądu administracyjnego. . Uchylenie przez organ administracji publicznej kwestionowanego aktu skutkuje tym, że dalsze prowadzenie postępowania jest bezprzedmiotowe, ponieważ w skardze do tutejszego Sądu skarżąca Spółka domagała się właśnie uchylenia aktu wprowadzającego organizację ruchu na ul. [...] z 25 maja 2020 r. Oznacza to, że przyjęcie przez organ administracji publicznej 20 lipca 2020 r. nowej organizacji ruchu skutkuje bezprzedmiotowością prowadzonego postępowania. Podkreślić należy, że kwestionowany akt Prezydenta Miasta D. nie był aktem prawa miejscowego, a tym samym jego eliminacja z porządku prawnego wyczerpuje przesłanki bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. mr