II SA/Gl 870/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

P. T. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. Na podstawie zarządzenia z dnia 13 września 2017 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikom postępowania. Przesyłka, zawierającą odpis wspomnianego zarządzenia została doręczona w dniu 5 października 2017. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 12 października 2017 r. (czwartek – dzień roboczy), skarżący nie dokonał wymaganej czynności, jedynie złożył kolejne pismo zawierające polemikę z zaskarżoną decyzją, jednakże o innej treści niż oryginalna skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., odtąd określanej skrótem p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W wypadku skargi w razie nieuzupełnienia braków podlega ona odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie takie przesłanki zachodziły, albowiem nadesłano skargę w jednym egzemplarzu. Stosownie natomiast do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie dokonał tej czynności a złożenie kolejnego pisma o innej treści w jednym egzemplarzu nie może być uznane za wystarczające. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.