II SA/Gl 850/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.M. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi.

Wraz ze skargą na ww. postanowienie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, jest osobą bardzo schorowaną między innymi ma problemy ze wzrokiem. W związku z tym przy sporządzaniu skargi korzystała z pomocy osób trzecich jednak mając problemy ze wzrokiem, nie była w stanie skontrolować całej korespondencji. Okoliczności te sprawiły, że składając dwie skargi w podobnych sprawach jedną z nich złożyła z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Biorąc pod uwagę powyższą regulację stwierdzić należy, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie strona wniosła o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu oraz dokonała czynności, której wcześniej nie dokonała w terminie. Odnosząc się do uzasadnienia wniosku to zasługuje on na uwzględnienie. Znajdujące się w aktach administracyjnych orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (znacznym) wskazuje bowiem na to, iż stan zdrowia skarżącej (m.in. kłopoty ze wzrokiem) stoi na przeszkodzie samodzielnemu, należytemu prowadzeniu spraw przez skarżącą. Uzasadnia to twierdzenie, że strona nie złożyła skargi w terminie bez swojej winy. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 P.p.s.a. w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.