II SA/Gl 85/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.N. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (radcy prawnego z urzędu). W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe utrzymując się z pracy w gospodarstwie rolnym, w skład którego wchodzi budynek mieszkalny o pow. 128 m2 oraz 4,4 ha pola uprawnego; 3,56 ha użytków rolnych oraz 0,84 ha lasu. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłała szereg dokumentów potwierdzających deklarowane przezeń wydatki związane z utrzymaniem się oraz wykazujących wysokość dochodów uzyskiwanych w ramach wsparcia ze środków wspólnotowych (w 2017 r. było to łącznie około 2500 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Względem osób prowadzących gospodarstwo rolne trudno jest jednoznacznie ustalić wysokość uzyskiwanych dochodów. Skarżący przedłożył jednak dokumenty (decyzję o przyznaniu płatności bezpośrednich oraz zaświadczenie o dochodowości gospodarstwa rolnego), z których wynika, że łącznie jego roczny dochód oscyluje w granicach 13.000,00 zł, co daje średnio niecałe 1.100 zł netto miesięcznie. Do tego doliczyć trzeba bieżące koszty utrzymania (rachunki za media) wśród których znaczącą pozycję zajmuje wykup lekarstw (przedstawiona faktura z grudnia 2017 r. opiewa na kwotę 260 zł). Powyższe okoliczności potwierdzają tezę o trudnym położeniu materialnym strony, co uzasadnia przychylenie się do złożonego wniosku i uwzględnienie go w całości. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.