II SA/Gl 814/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 24 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy L. na akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość w sprawie umieszczenia w domu opieki społecznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy L. wniósł skargę na akt wymieniony w sentencji postanowienia. Zaskarżonym aktem Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnęło spór o właściwość pomiędzy Ośrodkiem Pomocy Społecznej w L., a Ośrodkiem Pomocy Społecznej w G. dotyczący umieszczenia w domu opieki społecznej, stwierdzając właściwość miejscową Wójta Gminy L. Akt będący przedmiotem skargi został podjęty na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej zwanej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem spory o między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres tej kontroli nie jest nieograniczony. W § 2 wskazanego artykułu ustawodawca wylicza enumeratywnie rodzaje działań podejmowanych przez organy administracji publicznej, a także jej bezczynności, mogące stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego i podlegające właściwości tego sądu. Wyliczenie to nie obejmuje aktów stanowiących rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość, o których mowa w art. 22 k.p.a. Zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 28 marca 1991 r., sygn. SA/Lu 218/91 akt ten nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a., a także nie może być zaskarżony do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość, względnie sporu kompetencyjnego nie stanowi również określonego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. innego niż decyzja lub postanowienie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość, względnie sporu kompetencyjnego określa jaki organ jest właściwy do orzeczenia o prawach i obowiązkach w ramach postępowania administracyjnego. Określa zatem jedynie podmiotowy element stosunku administracyjnego, poprzez określenie właściwego organu, nie określa natomiast treści aktu jaki wyda ten organ w sprawie administracyjnej. Dopiero to rozstrzygnięcie będzie dotyczyć bezpośrednio praw i obowiązków strony postępowania i jako takie podlegać kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd odrzuca skargę. W związku z powyższym Sąd, na mocy wskazanego przepisu i art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.