II SA/Gl 800/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T.– S., A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżącego A. S. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz małoletnią córką, a w skład jego majątku wchodzi spółdzielcze, własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o pow. 48 m2 i wartości około 250.000,00 zł oraz działka rolna o pow. 2500 m2, przeznaczona pod zabudowę i o wartości około 130.000,00 zł Oprócz tego rodzina wnioskodawcy dysponuje samochodem marki [...] o wartości 15.000,00 zł. oraz użytkują samochód marki [...] o wartości 100.000,00 zł będący własnością W. S., którego A. S. jest współwłaścicielem. Trzyosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się z uzyskiwanego przezeń wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.700,00 zł; świadczenia ZUS (chorobowe) małżonki wnioskodawcy – 3.000,00 zł oraz dochodów z najmu w wysokości 1.500,00 zł. W druku formularza skarżący sporządził zestawienie miesięcznych wydatków z którego wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 750 zł; czynsz za wynajmowane mieszkanie to kwota 500 zł; rata kredytu hipotecznego – 770 zł; rata kredytu gotówkowego – 1550 zł inne zobowiązania bankowe – 1.000 zł; trzy zobowiązania kredytowe – to łączna kwota 832 zł; opłata za gaz – 300 zł; opłata za energię elektryczną – 200 zł; opłata za TV kablową – 120 zł; opłaty za telefony komórkowe – 200 zł; czynsz za wynajmowany garaż – 200 zł; koszty leczenia – 500 zł. Pismem z dnia 15 marca 2017 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie uzyskiwanych dochodów oraz wydatków, w tym spłacanych kredytów. Na wezwanie to nie udzielono odpowiedzi. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Analiza sytuacji materialnej strony pozostawia zbyt wiele wątpliwości odnośnie realnego stanu majątkowego strony, co w konsekwencji nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim odnotować trzeba, że miesięczne wydatki w rodzinie wnioskodawcy obejmują znaczącą liczbę bliżej niezidentyfikowanych kredytów, których nie sposób zaliczyć do wydatków niezbędnych do utrzymania, o ile wnioskodawca nie wykazałby, że rzeczywiście pokrywają one niezbędne potrzeby życiowe. Brak jest również jakichkolwiek informacji na temat "innych zobowiązań bankowych", o których skarżący wspomina we wniosku. Dalej wskazać trzeba, że niejasna jest sytuacja materialna strony w kontekście czerpania dochodów z czynszu najmu w sytuacji, gdy tak na dobrą sprawę nie wiadomo, która z nieruchomości należących do wnioskodawcy została wynajęta. Można wiec domniemywać, że wnioskodawca nie ujawnił wszystkich, należących doń składników majątku (nieruchomości), co stawia pod znakiem zapytania wiarygodność złożonego przezeń oświadczenia o stanie majątkowych. Zarazem, trudno uznać za osobę ubogą stronę, która dysponuje mieszkaniem, działką budowalną oraz dwoma samochodami, w tym jednym o wartości 100 tyś. zł. Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.