II SA/Gl 79/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego – radcy prawnego R.M. (M.) o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego świadczonego na rzecz skarżącego w ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną skarżącemu z urzędu

Postanowieniem Sądu z dnia 10 marca 2014 r. ustanowiono dla skarżącego A.S. radcę prawnego z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 7 maja 2014 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wyjaśniając, że ze względu na upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uważa, że wniesienie skargi byłoby bezprzedmiotowe. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W realiach rozpoznawanej sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony nie złożył takiego oświadczenia, a biorąc pod uwagę brzmienie powołanego przepisu uznać przyjdzie, że jest to brak o charakterze nieusuwalnym (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II GZ 273/09 – System Informacji Prawniczej LEX nr 582846). Na marginesie jedynie dodać trzeba, ze strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Fakt, że został on rozpoznany już po upływie tego terminu nie zamykał stronie drogi do zaskarżenia wyroku Sądu z dnia 15 listopada 2013 r., skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zna instytucje przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, z czego wszakże wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony nie skorzystał. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.