II SA/Gl 762/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Skarżąca zwróciła się o zwolnienie z wpisu od skargi. W druku podała, że w skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 120 m2; mieszkanie o pow. 56 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,08 ha przeliczeniowego. Źródłem utrzymania się skarżącej jest jej dochód ze stosunku pracy w wysokości 2574 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni sporządziła również zestawienie swoich stałych, miesięcznych wydatków, z którego wynika, że czynsz za mieszkanie wynosi 450 zł, a media za ten lokal to wydatek rzędu 250 zł. Z kolei utrzymanie domu to wydatek rzędu 400 zł, a do tego dochodzi koszt zakupu opału na zimę w wysokości 3500 zł. Pismem z dnia 19 września 2017 r. skarżąca, poprzez swojego pełnomocnika została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj., opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne itp., - udokumentowanie wysokości dochodów osiąganych przez skarżącą z tytułu umowy o pracę, - udokumentowanie wysokości dochodów rodziców strony oraz kosztów utrzymania budynku mieszkalnego, w którym zamieszkują. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 29 września 2017 r. skarżąca sporządziła zestawienie swoich wydatków wskazując, że ponosi również inne wydatki w postaci wykupu lekarstw i pomocy rodzicom. Zaznaczyła również, że nie podała dochodów rodziców, albowiem prowadzą oni odrębne od niej gospodarstwo domowe. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (w całości lub w części) może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że nieprzypadkowo ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. posłużył się zwrotem "wykaże". Oznacza to, że to na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy został przerzucony ciężar przedstawienia swojej sytuacji materialnej w taki sposób, aby przekonać o zasadności złożonego wniosku. Instrumentem służącym wyjaśnieniu wątpliwości w tym zakresie jest wezwanie, o którym mowa w art. 255 P.p.s.a. Uzyskanie dodatkowego oświadczenia strony lub dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego w trybie art. 255 P.p.s.a. służy uzupełnieniu stanu wiedzy sądu o sytuacji strony, natomiast wówczas, gdy osoba ubiegająca się o prawo pomocy nie prześle żądanych dokumentów lub też udzieli informacji fragmentarycznych bądź też niespójnych – wówczas zachodzą przesłanki do odmowy uwzględnienia złożonego wniosku (por. postanowienie NSA z 28.01.2015 r., sygn. II OZ 43/15; postanowienie NSA z 13.01.2015 r., sygn. II OZA 1394/14 – obydwa dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: www.nsa.gov.pl/orzeczenia). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni uchyliła się od nadesłania jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego podane przez nią informacje. Nawet wówczas, gdyby oprzeć się wyłącznie na podanych przez stronę informacjach to i tak są one na tyle niespójne i nieprecyzyjne, że niepodobnym jest jednoznaczne ustalenie rzeczywistej sytuacji materialnej strony. Skarżąca deklaruje, że jest właścicielką trzech nieruchomości. Z podanych informacji można wywnioskować, że w jednej z nich zamieszkuje (w mieszkaniu), natomiast w domu o pow. 120 m2 zamieszkują jej rodzice. Strona nie podała wysokości dochodów rodziców, podnosząc, że prowadzą oni odrębne od niej gospodarstwo domowe, natomiast zadeklarowała w formularzu PPF, że opłaca wszystkie koszty związane z utrzymaniem domu oraz udziela wsparcia rodzicom. Takiej sytuacji niepodobna rzecz jasna z góry wykluczyć, nie mniej jednak dla jej uprawdopodobnienia wymagane byłoby przynajmniej częściowe udokumentowanie powołanych okoliczności, w szczególności zaś wykazanie, że dochód rodziców jest bardzo niski, a co za tym idzie, wymagają oni stałego wsparcia. Tymczasem skarżąca w najmniejszym stopniu nie wyjaśniła tych wątpliwości, argumentując, że nie pozostaje na utrzymaniu rodziców podczas, gdy zarówno treść wyjaśnień zawartych w formularzu jak i treść nadesłanego do Sądu pisma z dnia 29 września 2017 r. wskazują na to, iż to rodzice skarżącej są na jej, przynajmniej częściowym, utrzymaniu. Wobec braku jednoznacznych informacji w tym zakresie niepodobna stwierdzić, czy strona rzeczywiście zasługuje na zwolnienie od kosztów sądowych, a wobec tego, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.