II SA/Gl 753/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. i S. D. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych w części. W druku podali, że wspólnie zamieszkują w części budynku mieszkalnego o pow. 123 m2. W skład ich majątku wchodzi samochód osobowy marki [...] z [...] r. oraz oszczędności w kwocie 22.000,00 zł zgromadzone na rachunku bankowym. Źródłem utrzymania się wnioskodawców są świadczenia emerytalne uzyskiwane w łącznej kwocie 3430 zł. Skarżący podkreślili, że cierpią na schorzenia o przewlekłym charakterze wymagające stałego leczenia. Zaznaczyli również, że ich dochód obciążony jest spłatą zobowiązań kredytowych. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy nadesłali szereg dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje, w tym wysokość i źródła dochodów a także poziom i strukturę wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W opisywanej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim zważyć przyjdzie, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 500 zł § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Łączny dochód skarżących wynosi 3440 zł. Udokumentowane, przeciętne miesięczne wydatki kształtują się z kolei na poziomie 1500 zł. Patrząc z tej perspektywy na możliwość uiszczenia wspomnianego wpisu od skargi nie można stwierdzić, że tego rodzaju wydatek leży poza możliwościami finansowymi stron. Co więcej, podkreślić trzeba, że skarżący dysponują oszczędnościami rzędu 22.000,00 zł, a tym samym uszczuplenie tych środków o kwotę wpisu oraz ewentualnych wydatków sądowych nie zachwieje podstawami egzystencji stron. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.