II SA/Gl 686/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w T. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia oceny technicznej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonym postanowieniem Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...] z dnia [...] r. nakładające na Spółdzielnię Mieszkaniową "A" w T. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...]r. oceny technicznej wentylacji mechanicznej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T., wykonanej w wyniku samowolnej przebudowy wentylacji grawitacyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem określenia sposobu dostosowania istniejącej wentylacji mechanicznej do obowiązujących przepisów oraz wyeliminowania nadmiernego poziomu hałasu powodowanego głośną pracą wentylatorów dachowych w pomieszczeniach mieszkalnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w T.. W piśmie z dnia 27 sierpnia 2018 r. skarżąca wskazała, że nieuwzględnienie przedmiotowego wniosku oznaczać będzie, iż organ będzie mógł zlecić wykonanie takiej oceny, zaś jej kosztami obciąży skarżącą. Tym samym dalsze rozpoznanie skargi stanie się bezprzedmiotowe. Sporządzenie tej oceny pozbawi skarżącą możliwości uniknięcia zbędnych procedur i kosztów, niwecząc sens niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała przesłanek, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Obowiązek w tym zakresie spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie podała jakichkolwiek informacji, które uprawdopodobniałyby okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, co w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Ogólne twierdzenia skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje, że organ obciąży ją kosztami sporządzenia ekspertyzy, a tym samym pozbawi ją możliwości uniknięcia zbędnych procedur i kosztów, uznać należy za niewystarczające. Zdaniem Sądu twierdzenia te powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. Teść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosku nie może bowiem sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie każde postanowienie administracyjne zobowiązujące do przedłożenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego, sporządzonej przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia w tym zakresie, wiąże się dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do wykonania założonego na niego obowiązku. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek poniesienia kosztów sporządzenia wymaganego przez organ dokumentu wnioskodawcy grozi szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty. Tymczasem strona skarżąca składając przedmiotowy wniosek, nie poparła go odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, przedstawiającymi jej obecną sytuację finansową. Nie wskazała też chociażby w przybliżeniu wysokości kosztów jakie będzie musiała ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym Sąd nie mógł dokonać ich oceny i stwierdzić, że sporządzenie i przedstawienie ekspertyzy technicznej dotyczącej sprawności działania wentylacji grawitacyjnej wyrządziłoby stronie skarżącej szkodę i to w znacznych rozmiarach, co stanowi ustawową przesłankę uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. W stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy trudno też mówić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje nieodwracalne skutki w rozumieniu omawianego art. 63 p.p.s.a. Nie jest bowiem wykluczone dochodzenie przez skarżącą na zasadach ogólnych odszkodowania od organu przy wykazaniu, że koszty ekspertyzy zostały przez nią poniesione z naruszeniem obowiązującego prawa. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia