II SA/Gl 640/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W ww. piśmie organ poinformował skarżącego, że wszelkie kwestie w sprawie ustalenia granic działki zostały dotychczas szczegółowo wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosowanie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na następujące akty prawne i czynności: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI wyżej przywołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z powołanego art. 3 P.p.s.a. właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej. Oceniając zaś charakter zaskarżonego pisma organu należy stwierdzić, że nie jest ono ani decyzją administracyjną w rozumieniu przepisu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), ani też aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Decyzja administracyjna jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym o przepisy prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Natomiast o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy czynność (akt) podjęta jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowana jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego czynność (akt) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Nie sposób uznać, aby zaskarżone pismo organu stanowiło załatwienie sprawy administracyjnej w rozumieniu powyższych przepisów. Ponadto, z akt sprawy nie wynika aby w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja lub inny akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na marginesie można jeszcze dodać, że z akt sprawy nie wynika aby skarżący wykazał interes prawny dotyczący przebiegu granicy działki nr 1 ponieważ przedmiotowa nieruchomość stanowi własność J. i E. L. Wyżej wymienieni zmarli, jednak sprawy spadkowe nie zostały jeszcze uregulowane. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.