II SA/Gl 546/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 lutego 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/167/2024/1011 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z dnia 25 marca 2024 r. J. G. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 lutego 2024 r., nr SKO.PSŚ/41.5/167/2024/1011, w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2024 r. (pismo z dnia 6 maja 2024 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie nr PESEL oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 10 maja 2024 r. Pismem złożonym w siedzibie tut. Sądu w dniu 13 maja 2024 r., skarżący podał swój nr PESEL oraz zaznaczył, że nie zgadza się z decyzją wydaną przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo z dnia 6 maja 2024 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącemu w dniu 10 maja 2024 r. Skarżący w terminie uzupełnił brak formalny skargi w postaci nr PESEL. Odnosząc się do kwestii drugiego z braków formalnych skargi, tj. określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, wyjaśnić przyjdzie, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej - według jego oceny - wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wzmiankowany przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu - przepisów - prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże - nawet w sposób bardzo ogólny - na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (wyrok NSA z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 528/05). Tym samym w ocenie Sądu sformułowania, że skarżący nie zgadza się z wydaną przez organ odwoławczy decyzją, nie można uznać za określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, gdyż wyraża ono jedynie niezadowolenie skarżącego z wydanej decyzji i nie stanowi wskazania, co w jego ocenie organ odwoławczy źle określił, ocenił, zastosował. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.