II SA/Gl 543/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. oraz M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia, po wznowieniu postępowania, wysokości zasiłku rodzinnego i dodatków do niego p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. L.

Pismem z dnia 13 kwietnia 2021 r. J. L. oraz M. L. wnieśli skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2021 r. wezwano M. L. do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, w jakim charakterze występuje przed sądem administracyjnym, czy jako skarżący, bądź pełnomocnik. Wskazano, iż zaskarżona decyzja nie jest skierowana do niego. W piśmie, które wpłynęło do tut. Sądu dnia 9 czerwca 2021 r., M. L. wskazał, iż wraz z żoną występują wspólnie w jednej sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z tej regulacji wynika, że złożenie skargi zostało oparte na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą co do zasady może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Stosownie natomiast do treści art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona przez M. L., który w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją nie miał statusu strony. Należy przy tym podkreślić, że analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia, aby skarżącemu przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym, zainicjowanym wnioskiem J. L. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.