II SA/Gl 540/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podziału nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla strony radcę prawnego z urzędu

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku formularza podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, poza udziałem w nieruchomości (1/2) o pow. 2177 ha z byłą żoną nie posiada żadnego majątku, jego dochód pochodzący z emerytury, która podlega zajęciu komorniczemu. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty wykazujące wysokość dochodów oraz potwierdzające fakt zajęcia komorniczego na przysługującym mu świadczeniu emerytalnym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Okoliczności powołane przez skarżącego wskazują na to, że znajduje się on w sytuacji uzasadniającej przychylenie się do złożonego wniosku. Przede wszystkim zwraca uwagę niska wysokość świadczenia emerytalnego otrzymywanego przez skarżącego, co jest spowodowane dokonanym zajęciem komorniczym. Potwierdzeniem tego jest nadesłana przez wnioskodawcę kopia decyzji ustalającej wysokość świadczenia emerytalnego strony. Wysokość stałych, miesięcznych wydatków kształtuje się natomiast na poziomie około 440 zł, co przy dochodzie netto rzędu 845 zł pozwala stronie na zaspokojenie elementarnych potrzeb bytowych. Niepodobna więc w takiej sytuacji oczekiwać że skarżący będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego oraz opłacić usługi świadczone przez profesjonalnego pełnomocnika. Oceny powyższych okoliczności nie zmienia fakt dysponowania udziałem w nieruchomości gruntowej, jako że ten składnik majątku stosunkowo trudno jest zbyć lub obciążyć. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.