Sygnatura
II SA/Gl 531/26
Wyrok WSA w Gliwicach z 22 października 2026 r., II SA/Gl 531/26 – warunki zabudowy terenu
Wynik
Uchylono postanowienie I i II instancji
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 października 2026 r. sprawy ze skargi P. H. (H.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 4 lutego 2026 r. nr SKO.II/426/3/2026 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta U. z dnia 28 listopada 2025 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej na rzecz skarżącego 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta U. (dalej: "Organ") postanowieniem z dnia 28 listopada 2025 r., nr [...] , działając na podstawie art. 101 § 1 i 3 oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 z późn. zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), a także art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (aktualny publikator: Dz. U. z 2026 r. poz. 538, dalej w skrócie: "u.p.z.p."), zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania na rzecz P. H. (dalej: "Skarżący") decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z naziemnymi miejscami postojowymi, infrastrukturą techniczną i komunikacyjną oraz zagospodarowaniem terenu, na terenie działki nr [...] (obręb [...] ), w rejonie ul. [...] , do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, tj. do dnia 5 maja 2027 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał m. in., że w dniu 5 maja 2025 r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Działka oznaczona nr [...] (obręb [...] ), w rejonie ul. [...] , położona jest na obszarze objętym uchwałą Rady Miasta U. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Miasta U. . Natomiast miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący nieruchomość, może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia postępowania. W dniu 20 sierpnia 2025 r., w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta U. opublikowany został projekt planu ogólnego dla Miasta U. , sporządzony na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, w skrócie: "u.g.n.") oraz art. 13a ust. 1 u.p.z.p. w związku z uchwałą nr [...] Rady Miasta U. z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu ogólnego dla Miasta U. . W projekcie planu ogólnego przedmiotowa działka położona jest w ok. 80 % w strefie otwartej, oznaczonej symbolem 56 SO - tereny rolnictwa z zakazem zabudowy, tereny lasów, zieleni naturalnej i wód oraz komunikacji i infrastruktury technicznej oraz w ok. 20 % w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, oznaczonej symbolem 241 SJ. Zachodzi zatem wysokie prawdopodobieństwo sprzeczności planowanej przez inwestora ww. inwestycji z ustaleniami przyszłego miejscowego planu zagospodarowania terenu, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będzie ustalany na podstawie aktualnie procedowanego planu ogólnego. Obecnie projekt planu ogólnego został przekazany do uzgodnień i opiniowania do podmiotów wskazanych w art. 13i ust. 3 pkt 5 u.p.z.p. W zażaleniu Skarżący nie zgodził się z powyższym postanowieniem, któremu zarzucił naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 7-12, art. 77 § 1, art. 80, art. 124 § 2, art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a., a także art. 32 Konstytucji RP. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej: "Kolegium") postanowieniem z dnia 4 lutego 2026 r., nr SKO.II/426/3/2026, utrzymało w mocy postanowienie Organu z dnia 28 listopada 2025 r. Podkreśliło, że z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. nie wynikają konkretne przesłanki zawieszenia, co nie oznacza, że zawieszenie postępowania na tej podstawie może być dowolne. Skorzystanie z tego uprawnienia uzależnione jest od wystąpienia obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania, a jedną z nich jest wszczęcie procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego, przy jednoczesnym wykazaniu, że inwestycja objęta wnioskiem o warunki zabudowy będzie sprzeczna z ustaleniami planu miejscowego. Przypomniało, że w dniu [...] r. Rada Miasta U. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Miasta U. w granicach administracyjnych z wyłączeniem niektórych terenów, natomiast w dniu [...] r. Rada Miasta U. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu ogólnego dla Miasta U. , a projekt planu ogólnego teren inwestycyjny lokalizuje w strefie planistycznej 56SO - strefa otwarta (80% powierzchni terenu inwestycyjnego) oraz 241SJ - strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną (20% tego terenu). Zachodzi zatem sprzeczność planowanej inwestycji z ustaleniami planu miejscowego, który będzie ustalany na podstawie planu ogólnego, przekazanego do uzgodnień i opiniowania. Kolegium podkreśliło, że plan ogólny stanowi akt prawa miejscowego, a ustawowe granice prawa własności wyznacza całokształt obowiązującego ustawodawstwa, w tym przepisy u.p.z.p. Samo zawieszenie postępowania jest instytucją procesową wynikającą z przepisów, która tymczasowo wstrzymuje bieg sprawy, ale nie likwiduje samego prawa. Końcowo wskazało, że nie może odnieść się do innych spraw dotyczących warunków zabudowy, na które wskazuje Skarżący, bowiem orzeka w indywidualnej sprawie administracyjnej. Skarżący w skardze wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie postanowień oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, a także przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj. rejestru decyzji o warunkach zabudowy od dnia 10 września do dnia 2 grudnia 2025 r. oraz wydruku załączonych do nich map i informacji. Zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 124 § 2, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego; 2) art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że konstrukcja prawna tego przepisu nie stanowi żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia, a więc, że stopień zaawansowania prac czy przewidywany termin uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowią prawnie relewantnych przesłanek z punktu widzenia prawidłowości zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, podczas gdy zaprezentowana interpretacja jest błędna i sprzeczna z jego celem i funkcją, polegającą na umożliwieniu zawieszenia postępowania jedynie w przypadku, w którym zakres prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest na tyle zaawansowany, że możliwe jest ustalenie, iż objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy inwestycja byłaby sprzeczna z tym planem, a także, że w niedługim czasie prace nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zostaną zakończone; 3) art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że okoliczność prowadzenia prac nad planem ogólnym i przeznaczenie działki inwestycyjnej w projekcie planu ogólnego ma znaczenie dla możliwości zawieszenia postępowania w związku z uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] z [...] r.; 4) art. 59 ust. 2 i 3 w zw. z art. 65 ust. 1 u.p.z.p., poprzez niezastosowanie tych przepisów i w konsekwencji błędne ustalenie, że systemowy charakter ma również zmiana dotycząca decyzji o warunkach zabudowy, bowiem ustawodawca wprowadził wymóg zgodności tych decyzji z planem ogólnym gminy, podczas gdy wszystkie sprawy o ustalenie warunków zabudowy wszczęte przed dniem 1 lipca 2026 r. lub przed uchwaleniem planu ogólnego w danej gminie powinny zostać rozstrzygnięte na dotychczasowych zasadach, z pominięciem regulacji dotyczących planów ogólnych; 5) art. 65 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 3 pkt 1-2 i 4, ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5 w zw. z art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p., poprzez niezastosowanie tych przepisów i przyjęcie przez Kolegium, że w obecnym stanie prawnym Organ na podstawie uchwały nr [...] z dnia [...] r. powinien sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na podstawie aktualnie procedowanego planu ogólnego, a skoro zachodzi sprzeczność planowanej inwestycji z planem ogólnym, to sprzeczność ta nastąpi również z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 6) art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie (ewentualnie niewłaściwe jego zastosowanie); 7) art. 62 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. i art. 32 Konstytucji RP, poprzez nieprawidłowe zastosowanie tych regulacji polegające na stwierdzeniu, że Kolegium nie może odnieść się do innych spraw dotyczących warunków zabudowy, jak również przyjęcie, że nie stanowi przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie okoliczność, iż uchwała nr [...] z dnia [...] r. obejmuje całe Miasta U. z wyłączeniem niektórych obszarów, a więc sytuacja wszystkich podmiotów składających wnioski o ustalenie warunków zabudowy powinna być jednakowa; 8) art. 12 k.p.a., poprzez naruszenie obowiązku działania wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy; 9) art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Organu, podczas gdy Kolegium, uwzględniając sformułowane w zażaleniu zarzuty powinno je uchylić w całości. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny publikator: Dz. U. z 2026 r. poz. 142, dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Kolegium z dnia 4 lutego 2026 r., utrzymujące w mocy postanowienie Organu z dnia 28 listopada 2025 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jego podstawę prawną stanowił art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Zasadniczym powodem zawieszenia postępowania była kolizja planowanej przez Skarżącego inwestycji z projektem planu ogólnego dla Miasta U. . Skład orzekający w pełni podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że konstrukcja tego unormowania daje organowi administracji prowadzącemu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie określając żadnych dodatkowych wymogów co do przesłanek zawieszenia, a jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: (1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo (2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Niewątpliwie przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. jest konsekwencją obowiązującej zasady pierwszeństwa planowanego gospodarowania przestrzenią publiczną. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z treścią art. 4 u.p.z.p. stanowi główny instrument planowania i zagospodarowania przestrzennego, a decyzja o warunkach zabudowy w sytuacji braku planu ma jedynie charakter zastępczy. O takiej roli decyzji o warunkach zabudowy świadczy niewątpliwie rozwiązanie wynikające z art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. nakładające na organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, obowiązek stwierdzenia jej wygaśnięcia w sytuacji, gdy dla tego terenu uchwalono plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Treść powyższych przepisów wskazuje na decydującą rolę planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 131/17; w Krakowie z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1079/17 i z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1149/22; w Poznaniu z dnia 9 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Po 6/18). Instytucja zawieszenia postępowania uregulowana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma zatem na celu m.in. ograniczenie nieracjonalności wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Bezspornie objęty wnioskiem Skarżącego teren położny jest na obszarze, dla którego na mocy uchwały Rady Miasta U. nr [...] z dnia [...] r. przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego Miasta w granicach administracyjnych z wyłączeniem niektórych terenów. Już wcześniej w dniu [...] r. Rada Miasta U. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu ogólnego dla Miasta U. . W projekcie planu ogólnego przedmiotową nieruchomość zakwalifikowano w 80% w strefie otwartej, oznaczonej symbolem 56 SO - tereny rolnictwa z zakazem zabudowy, tereny lasów, zieleni naturalnej i wód oraz komunikacji i infrastruktury technicznej, a także położona jest ona w ok. 20 % w strefie wielofunkcyjnej z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, oznaczonej symbolem 241 SJ. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że w myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p., plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami planu ogólnego, a na mocy ust. 3 pkt 1 lit. a) tego przepisu, przez zgodność planu miejscowego z planem ogólnym rozumie się ustalenie w planie miejscowym przeznaczenia terenu mieszczącego się w profilu funkcjonalnym strefy planistycznej obejmującej teren. W aktualnym stanie prawnym, uwzględniającym nowelizację powyższej ustawy dokonaną z dniem 24 września 2023 r., mocą której wprowadzona została instytucja planu ogólnego, przedmiotowy plan stanowi nowy instrument planistyczny o zasięgu obejmującym całą gminę i służyć ma systemowemu zwiększeniu władztwa planistycznego gminy w zakresie kreowanej polityki przestrzennej. Plan ogólny ustanawia rada gminy w formie uchwały mającej charakter aktu prawa miejscowego (art. 13 ust. 7 u.p.z.p.) i w zamyśle ustawodawcy stanowi dokument, z którym badana będzie zgodność miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, ale także decyzji o warunkach zabudowy (zob. T. Filipowicz [red.], A. Plucińska-Filipowicz [red.], M. Wierzbowski [red.]. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, publ. LEX). W rezultacie należy przyznać, że przyjęte w planie ogólnym przeznaczenie terenu zasadniczo wiąże organ stanowiący gminy przy sporządzaniu planu miejscowego, który powinien być w przedmiotowym zakresie zgodny z tym pierwszym dokumentem. Trzeba jednak zaznaczyć, że to związanie dotyczy sytuacji, gdy plan ogólny został już uchwalony i funkcjonuje w obrocie prawnym. Tymczasem zawieszenie postępowania w trybie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Chociaż art. 62 ust. 1 powołanej ustawy nie formułuje w sposób literalny przesłanek warunkujących zawieszenie postępowania, w jego trybie i - jak wspomniano wyżej - zgodnie z prezentowanym w judykaturze poglądem, to zawieszenie może nastąpić, nawet w sytuacji, gdy jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, jednak nie sposób tracić z pola widzenia, że zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze przedmiotu akcentuje się iż skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia może nastąpić tyko wówczas, gdy istnienie sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu, a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu jest realne (por. wyroki NSA z dnia: 22 października 2025 r. sygn. akt II OSK 2704/24; 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2685/15; 22 października 2025 r. sygn. akt II OSK 2705/24). Powyższe oznacza, że zawieszenie postępowania na podstawie wskazanej normy powinno być uzależnione od wyniku ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SA/Go 12/26). Zdaniem składu orzekającego na pełną aprobatę zasługuje pogląd, zgodnie z którym uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest nie tylko sama hipotetyczna kolizja pomiędzy wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy a projektowanym miejscowym planem, co do przeznaczenia wskazanych w tym wniosku nieruchomości. Konieczne jest bowiem równoczesne prawdopodobieństwo, że owa kolizja skonkretyzuje się. Tym samym za trafne należy uznać stanowisko, że zawieszenie postępowania. może nastąpić tylko wtedy, gdy można uznać za realne, że plan miejscowy o treści kolidującej z wnioskowaną decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem ustawowo określonego czasu zawieszenia, liczonego od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji. Wymaga podkreślenia, że art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wprowadza wyjątek od zasady szybkości postępowania, sformułowanej w art. 12 k.p.a. i jest bardzo dotkliwy. Stąd organ administracji publicznej powinien w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania uprawdopodobnić realną możliwość uchwalenia planu przed upływem ustawowego 18-miesięcznego terminu. Zdaniem składu orzekającego w sprawie nie wykazano w sposób przekonujący prawdopodobieństwa, że kolizja pomiędzy inwestycją Skarżącego a projektowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zrealizuje się oraz sformalizuje przed upływem tego terminu. Akcentowano jedynie sprzeczność przeznaczenia z przewidzianym w projekcie planu ogólnego. W tym miejscu należy zauważyć, że art. 62 ust. 1 u.p.z.p. nawiązuje wyraźnie do "planu miejscowego" a nie do planu ogólnego, czy też jego projektu. W warunkach rozpoznanej sprawy w dniu [...] r. została podjęta uchwała Rady Miasta U. nr [...] w sprawie planu ogólnego dla Miasta U. , której nieważność stwierdził Wojewoda Śląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r., nr [...]. Zatem plan ogólny dla Miasta U. nie został dotychczas uchwalony. W tym stanie rzeczy, w sprawie doszło do naruszenia normy prawa materialnego, zawartej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., oraz przepisów prawa procesowego, zwłaszcza art. 6-7, art. 11 i art. 77 § 1 k.p.a. Ponownie rozpatrując sprawę Organ raz jeszcze zbada wszystkie jej okoliczności i w szczególności wykaże, czy - a jeżeli tak, to jakie - czynności podjęto w ramach uchwalania planu, oraz czy istnieją podstawy do przyjęcia prawdopodobieństwa, że plan zostanie uchwalony w terminie, o którym mowa w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ewentualnie - o ile w międzyczasie nastąpi wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu miejscowego (a nie planu ogólnego) - w terminie przedłużonym na zasadzie art. 61 ust. 3 u.p.z.p. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga podlegała uwzględnieniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 100,- zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania, to jest uiszczonego wpisu. Powołane w wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 22 kwietnia 2026
- Symbol z opisem
- 6153 Warunki zabudowy terenu
- Hasła tematyczne
- Zagospodarowanie przestrzenne
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Beata Kalaga-Gajewska /sprawozdawca/ Rafał Wolnik Wojciech Gapiński /przewodniczący/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a · Dz.U. 2026 poz. 143
- Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
art. art. 62 ust. 1 · Dz.U. 2026 poz. 538
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Po 691/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 22 października 2026 r., II SA/Po 691/26 – warunki zabudowy terenu
Sygnatura: II SA/Po 689/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 22 października 2026 r., II SA/Po 689/26 – warunki zabudowy terenu
Sygnatura: II SA/Po 690/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 22 października 2026 r., II SA/Po 690/26 – warunki zabudowy terenu
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny