II SA/Gl 478/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi.

Wraz ze skargą na decyzję pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. o sygn. akt II SO/Gl 16/17 ustanowiono dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w terminie do złożenia skargi. Ustanowiony pełnomocnik został poinformowany o ustanowieniu 30 marca 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą został złożony w dniu 27 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem spełnia wymagania formalne i materialne, uzasadniając tym samym przywrócenie terminu. Jak wynika z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) – dalej jako "ppsa" - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i 3 ppsa). Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). W ocenie Sądu okoliczność złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi i związane z tym oczekiwanie na rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu, przez co zasadniczą przesłankę z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa uznać należy za spełnioną. Wniosek o przywrócenie terminu należy też uznać za złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu z art. 87 § 1 ppsa. W orzecznictwie dominujące jest stanowisko, że w przypadku wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (podobnie np.: TK w motywach wyroku z 25 VII 2013 r., SK 17/12, publ. OTK-A 2013/6/86; NSA w postanowieniach: z 8 VI 2006 r., I FZ 198/06; z 27 VI 2012 r., akt II OZ 539/12; z 19 VII 2012 r., II OZ 612/12 – publ. CBOSA). Skoro więc wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożono w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia pełnomocniczki o ustanowionym pełnomocnictwie, termin z art. 87 § 1 ppsa uznać należy za zachowany. Wobec powyższego należało przywrócić termin do wniesienia skargi na zasadzie art. 86 § 1 zdanie 2 ppsa.