II SA/Gl 46/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za szkody wyrządzone przez lisa w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego – radcy prawnego W.K. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego na rzecz skarżącej z urzędu oraz zwrotu kosztów dojazdu do Sądu postanawia: 1) przyznać pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu W.K. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w wysokości 55,20 zł; 2) przyznać zwrot kosztów dojazdu w kwocie 152,12 (sto pięćdziesiąt dwa złote, dwanaście groszy)

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2018 r. skarżącej przyznano prawo pomocy m.in. w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 4 czerwca 2018 r. pełnomocnik strony wniosła o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz zwrotu kosztów dojazdu do Sądu. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt lit c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w innej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego wynosi 240 zł. kwota ta, stosownie do treści § 4 pkt 3 ww. rozporządzenia stawka opłaty podlega podwyższeniu o wartość należnego podatku od towarów i usług. Orzekając o zwrocie kwoty 152,12 zł stanowiącej koszt dojazdu z B. (siedziba kancelarii radcy prawnego) do tutejszego Sądu (odległość [...] km), w dniu 4 kwietnia 2018 r., celem zapoznania się z aktami sprawy - jego stawiennictwo potwierdza notatka służbowa stanowiąca kartę nr 54 akt sprawy. W tym miejscu przyjdzie zwrócić uwagę, iż zgodnie ze stanowiskiem judykatury, podczas przyznawania zwrotu tego rodzaju wydatków nie można przejawiać nadmiernego rygoryzmu, jeżeli chodzi o sposób ich udokumentowania. Pełnomocnik przedstawił wyliczenie odległości na podstawie liczby przejechanych kilometrów (w obie strony [...] km) co trzeba uznać za wystarczające. Wspomnianą wyżej kwotę 152,12 zł ustalono - jak zasadnie przyjęła wnioskująca - przy zastosowaniu stawki za przejechany kilometr, wynikającej z § 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. nr 27, poz. 271 ze zm.). Stawka ta, wynosząca dla samochodów o pojemności skokowej pow. 900 cm3 (jak zadeklarowała pełnomocnik – jej pojazd posiada silnik o pojemności 2000 cm3) wynosi 0,8358 zł ma bowiem walor zobiektyzowany i należy po nią sięgać także w przypadku zasądzania kosztów przejazdu stron, co wynika z art. 205 § 3 p.p.s.a., który odsyła do zasad określonych w przepisach działu tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 594 ze zm.). Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.