II SA/Gl 407/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., nr [...] nakładającą na A. i A. S. karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, polegające na prowadzeniu robót związanych z budową zjazdu w okresie od [...] r. do [...] r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. i A. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że nałożona kara przekracza możliwości finansowe skarżących, skarżący A. B. jest bowiem jedynym żywicielem rodziny, żona po urodzeniu drugiego dziecka straciła pracę. W piśmie z dnia 1 lipca 2018 r. skarżący dodali, że wynagrodzenie miesięczne wynosi [...] zł brutto, nie posiadają żadnych oszczędności, ani wartościowych ruchomości, jedynie 18-letnie auto. Posiadają zaciągnięte pożyczki na działkę i na materiały budowlane potrzebne do wybudowania domu. Otrzymują pomoc materialną od rodziców. Brak wstrzymania zaskarżonego aktu spowoduje, że braknie skarżącym pieniędzy na wykończenie parteru domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Należy mieć jednak również na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że skarżący wskazali, że znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, a skarżący A. S. jest jedynym żywicielem rodziny. Twierdzeń tych nie poparto jednak odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, przedstawiającymi obecną sytuację finansową skarżących. Sąd nie mógł wobec tego dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołują się skarżący, jest prawdopodobne i stwierdzić, że uiszczenie kwoty [...] zł wyrządziłoby skarżącym znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki poprzez niemożność wykończenia parteru domu, tym bardziej, że Sądowi nie jest wiadome w jakiej wysokości skarżący otrzymują wsparcie finansowe od rodziny. Wobec powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.