II SA/Gl 402/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia statutu wspólnoty gruntowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Spółki kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

2 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 21 maja 2016 r. "A" w S. zwróciła się do Starosty [...] z wnioskiem o zatwierdzenie, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, znowelizowanego Statutu Spółki. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 17 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 703) odmówił zatwierdzenia znowelizowanego Statutu "A" w S., uchwalonego na Ogólnym Zebraniu Członków "A" w S. w dniu [...] r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że do wniosku o zatwierdzenie Statutu dołączono uchwałę Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki, protokół tego zebrania oraz Statut Spółki w trzech egzemplarzach, w tym jeden egzemplarz z naniesionymi zmianami. Następnie przytoczył treść art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, wskazując, iż żaden z trzech dołączonych do wniosku egzemplarzy statutu nie nosi znamion, iż stanowi załącznik do uchwały z dnia [...] r. Następnie Starosta dokonał dokładnej analizy treści dołączonego statutu wskazując na braki, niedokładności i czy niejasności przyjętych w nim zapisów. Wśród zastrzeżeń podniesiono m.in. iż brak jednoznacznego określenia sposobu wyboru Zarządu mimo, że statut winien określać organy spółki oraz sposób ich powoływania. Dalej Starosta stwierdził, że dokładną treść statutu wspólnoty gruntowej determinują przepisy zarządzenia Ministrów Rolnictwa oraz Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 29 kwietnia 1964 r, w sprawie wzoru statutu dla spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej (M.P. z 1964 r., poz. 145), obowiązującego na podstawie art. 78 w związku z art. 11 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw. W związku z powyższym przy nowelizacji aktualnego statutu poza przestrzeganiem art. 17 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych właściwym jest doprowadzenie jego zapisów do zgodności ze wzorem w wymienionym akcie. W przedłożonym do zatwierdzenia statucie stwierdzono szereg uchybień. Uchybienia te organ dokładnie wymienił i omówił, w jaki sposób powinny być one uzupełnione. W opinii organu zmiany wprowadzone w Statucie Spółki powinny uwzględniając zarówno przepisy art. 17 ustawy jak również przepisy wymienionego wcześniej zarządzenia. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy Statut Spółki jak i jego zmiany wymagają zatwierdzenia przez właściwy organ. Podstawę decyzji wyrażającej taką stanowi uchwała podjęta przez daną wspólnotę gruntową. Uchwała taka powinna stanowić potwierdzenie przyjęcia Statutu Spółki, bądź przyjęcia konkretnych zmian w Statucie w wyniku głosowania, zapisanego w protokole zebrania. Organ podkreślił, że prawidłowo podjęta uchwała powinna w tym zakresie dokładnie wskazywać jakie zmiany do obowiązującego statutu zostały wniesione i uchwalone. Natomiast sporządzenie jednolitego tekstu statutu obowiązującego po wprowadzonych zmianach jest czynnością materialno- techniczną i nie wymaga zatwierdzenia uchwałą Ogólnego Zebrania Członków Spółki. Przyjęta uchwała nie konkretyzuje w jakim zakresie zmiany następują, a dołączony jeden egzemplarz statutu z naniesionymi w kolorze czerwonym zmianami nie nosi znamion załącznika do przedłożonej uchwały. W tym zakresie organ przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia z dnia 15 września 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 547/14. W świetle powyższego organ zdecydował się odmówić zatwierdzenia znowelizowanego Statutu Spółki. W odwołaniu od powyższej decyzji "A" w S. podniosła, że zaskarżona decyzja jest wadliwa. W ocenie Spółki wszystkie wymienione w ustawie elementy statutu znajdują się zarówno w dotychczas obowiązującym statucie, jak i w statucie zmienionym przedstawionym do zatwierdzenia. Podkreślono, że ustawodawca określił jedynie sprawy, jakie powinny być uregulowane w statucie, nie określił zaś sposobu ich regulacji, pozostawiając formę oraz sposoby uregulowania poszczególnych kwestii organom statutowym spółki. Zdaniem skarżącej Spółki, pomimo iż w art. 15 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, zmienionym nieaktualna ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz zmianie niektórych ustaw, ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do określenia w drodze rozporządzenia wzoru statutu spółki, to delegacja ta nie została do chwili obecnej wykonana. Przywoływanie archaicznego zarządzenia Ministrów Rolnictwa oraz Leśnictwa nie jest trafne, gdyż nie jest ono źródłem prawa i nie może stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych czy innych podmiotów. Wskazany w tym zarządzeniu statut nie jest zgodny z aktualnym brzmieniem ustawy oraz z prawem powszechnie obowiązującym. Na potwierdzenie swego stanowiska Spółka odwołała się do literatury - artykułu Marcina Batora "Wzór statutu spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej", podsumowując, iż w jego świetle wzór statutu nie jest wiążący dla ogólnego zebrania członków spółki Dalej Spółka podkreśliła, iż organ przeoczył, że przedmiotem postępowania jest częściowa zmiana statutu, czyli nie podlegają zakwestionowaniu zapisy nie ulegające zmianie, gdyż niedopuszczalne jest kwestionowanie prawomocnych ustaleń poprzedników prawnych starosty. Skarżąca Spółka poddała także w wątpliwość właściwość wskazanego w pouczeniu kwestionowanej decyzji organu odwoławczego - czyli Wojewody [...]. Wyjaśniła, że dotychczas organem odwoławczym było samorządowe kolegium odwoławcze, co potwierdzono wielokrotnie w dotychczasowym postępowaniu zakończonym m.in. wyrokami sądu administracyjnego. Następnie Spółka odniosła się bardzo szczegółowo do postawionych w decyzji zarzutów dotyczących zapisów niezgodnych, w ocenie organu, z obowiązującymi przepisami prawa. W ocenie Spółki nie nastąpiło w żadnym przypadku naruszenie prawa. Podsumowując Spółka podkreśliła, że kwestie dotyczące uchwalenia statutu nie zostały uregulowane w żadnym akcie prawnym. Nie istnieje zatem żadna przyjęta procedura uchwalania statutu lub jego zmian. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki zatwierdziło tekst jednolity Statutu, jako jego zmiany. W tym miejscu Spółka odwołała się do stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawartego w decyzji z dnia [...] r., które przyjęło za dopuszczalne zastąpienie dotychczasowego Statutu nowym Statutem, nazwanym jednolity tekst Statutu, za zmianę Statutu. W ocenie Spółki odmowa zatwierdzenia przedstawionego Statutu nie ma umocowania w prawie. Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzje organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutu braku właściwości rzeczowej wojewody do rozpatrzenia przedmiotowego odwołania, uznając go za bezzasadny. Wskazując na przepisy ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 127 § 2 i art. 17) stwierdził, iż przepisem szczególnym do tego ostatniego przepisu jest art. 8m ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, zgodnie z którym "w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do starosty jest wojewoda". Zgodnie zaś z art. 18 ust. 1 ustawy "statut spółki, jego zmiany, zatwierdza starosta w drodze decyzji". Wyjaśnił też Wojewoda, że w wyniku zmiany ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (ustawą z dnia 10 lipca 2015 r.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. dotychczasowe samorządowe kolegia odwoławcze nie są już właściwym organem wyższego stopnia w sprawach dotyczących zatwierdzenia statutu spółek. Przechodząc do analizy pozostałych zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotem kontroli w pierwszej kolejności powinna być formalna poprawność podjętej przez Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki uchwały, w szczególności poprzez zbadanie poprawności zwołania i procedowania tego zgromadzenia. Dopiero po stwierdzeniu, iż spełnione zostały wymogi formalne warunkujące prawidłowe zebranie Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki w I i w II terminie oraz przystąpienie do głosowania, możliwa jest ocenia merytoryczna podjętej uchwały. Dokonując badania w tym kierunku, organ odwoławczy stwierdził, iż tak decyzja Starosty [...] jak i zgromadzona w sprawie dokumentacja nie pozwala na zajęcie stanowiska w tej kwestii. Organ pierwszej instancji nie zbadał czynności zarządu "A" w S. warunkujących prawidłowe zebranie Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki w I i w II terminie oraz przystąpienie do głosowania. W aktach sprawy brak jest aktualnej w dacie zebrania listy członków Spółki oraz dowodów pozwalających na ocenę, czy wszyscy członkowie Spółki zostali prawidłowo powiadomieni o ogólnym zebraniu członków Spółki, które odbyło się w dniu [...] r. Starosta [...] nie przeprowadził w tym kierunku jakichkolwiek czynności wyjaśniających. Zgodnie z § 7 pkt 2 Statutu "członkowie Spółki mają prawo brać udział w obradach ogólnych zebrań członków Spółki....", a stąd aby z tego prawa skorzystać, powinni być w prawidłowy sposób powiadomieni zarówno o terminie zebrania, jak i o treści uchwał, które na tym zebraniu mają być podjęte. Wojewoda stwierdzając brak możliwości uzupełnienia przedstawionych akt administracyjnych bez narażenia się na zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności, stwierdził zasadność uchylenia kwestionowanej decyzji Starosty [...] i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. W jego ocenie, w toku ponownego postępowania organ winien dokonać pogłębionej analizy formalnej poprawności uchwały podjętej przez Ogólne Zgromadzenie Członków "A" w S. W szczególności winien wezwać Spółkę do przedstawienia aktualnej listy członków oraz dowodów pozwalających na ocenę czy wszyscy członkowie Spółki zostali prawidłowo powiadomieni o ogólnym przedmiotowym ogólnym zebraniu. Na marginesie organ odwoławczy podniósł kwestię jednoznacznego ustalenia treści § 11 ust. 4 Statutu Spółki, a to wobec różnego brzmienia tego przepisu w aktach przekazanych do organu i opublikowanych na stronie internetowej Spółki. Reasumując organ stwierdził, że wobec niezbadania przez Starostę [...] formalnej poprawności uchwały podjętej przez Ogólne Zgromadzenie Członków Spółki w dniu [...] r. przedwczesna byłaby ocena merytoryczna tej uchwały. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła "A" w S., wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w części dotyczącej uzasadnienia decyzji uchylającej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Spółka w pierwszej kolejności podniosła wątpliwości co do właściwości Wojewody [...] w niniejszej sprawie, podkreślając, iż dotychczas organem drugoinstancyjnym było samorządowe kolegium odwoławcze. W ocenie Spółki wprowadzona z dniem 1 stycznia 2016 r. nowelizacja ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych nie wprowadziła w tym zakresie zmiany, gdyż wskazany w art. 8m jako organ odwoławczy - wojewoda, jest takim organem tylko w stosunku do spraw dotyczących materii objętej art. 8 ustawy. Odnosząc się do głównego zarzutu dotyczącego niezbadania czynności zarządu "A" w S. warunkujących prawidłowe zwołanie Ogólnego Zgromadzenia Członków Spółki w dniu [...] r. w I i II terminie oraz przystąpienie do głosowania Spółka wyjaśniła, że umknęło Wojewodzie [...], iż organy administracji publicznej nie posiadają w tym zakresie kompetencji wynikających z ustawy, a stąd organ nie powołał się przy tym na żaden przepis. Organ przyznaje wprawdzie, że sposób zwoływania ogólnych zebrań członków spółki nie został nigdzie uregulowany (w ustawie, statucie), pomimo to dalej twierdzi to, iż prawo daje mu możliwość kontroli zwołania zebrania. Odwołała się w tym zakresie Spółka do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącej Spółki to po stronie organu leży obowiązek wykazania że uchwała nie została podjęta skutecznie. Nadto nowelizacja obowiązująca od 1 stycznia 2016 r. daje instrumenty obrony praw członkowskich pominiętym w toku zawiadamiania o Ogólnym Zgromadzeniu Członków Spółki (art. 19). Poza sporem jest, że w niniejszej sprawie nikt z członków Spółki w zakreślonym terminie nie zgłosił zarzutu bezzasadnego niedopuszczenia do udziału w ogólnym zebraniu członków w dniu [...] r. W świetle powyższego zalecenia przekazane organowi pierwszej instancji nie mają umocowania w prawie. Skarżąca Spółka podkreśliła, iż wszyscy członkowie Spółki zostali prawidłowo zawiadomieni o zebraniu w dniu [...] r. W odniesieniu do wskazania dotyczącego zbadania treści § 11 ust. 4 Statutu skarżąca Spółka wyjaśniła, że pominięcie zdania "uchwały ogólnego zebrania zwołanego w drugim terminie zapadają zwykłą większością głosów bez względu na liczbę obecnych na zebraniu" jest wynikiem oczywistej omyłki. Podkreśliła też, że formalnie sprawa ta zostanie naprawiona na najbliższym ogólnym zebraniu członków spółki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 r. Przewodniczący Zarządu Spółki podtrzymał skargę, podkreślając, że to poszczególni członkowie Spółki mogą kwestionować prawidłowość zwołania zebrania, wykazując, że ich pominięcie miało wpływ na skuteczność podjętej uchwały, gdyż nowelizacja ustawy wprowadziła możliwość złożenia pozwu do sądu powszechnego. Mogłoby dojść do kolizji, gdyby sąd powszechny uznał prawidłowość zwołania zebrania, a organ administracji by ją zakwestionował. Organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa, a w niniejszej sprawie nie podały jednak na jakiej podstawie wysunęły w stosunku do Spółki określone żądania. Wyjaśnił, że zebranie zwołane zostało prawidłowo listami poleconymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie pozostaje decyzja Wojewody [...] uchylająca decyzję Starosty [...] odmawiającą zatwierdzenia zmian w statucie "A" w S. i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu pierwszej instancji wydana została na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 703), w świetle którego statut Spółki, jego zmiany, zatwierdza starosta w drodze decyzji. W pierwszej kolejności trzeba odnieść się do zarzutu braku właściwości rzeczowej rozstrzygającego w sprawie Wojewody [...]. Zdaniem skarżącej Spółki dotychczas organem drugoinstancyjnym w przedmiocie zatwierdzania statutu spółek dla zagospodarowania wspólnot gruntowych było samorządowe kolegium odwoławcze i zmiany w tym zakresie nie wprowadziła nowelizacja ustawy obowiązująca od 1 stycznia 2016 r. Dodanie art. 8m w ustawie, z uwagi na jego umiejscowienie świadczy, że kompetencja wojewody dotyczy wyłącznie przedmiotu objętego tym przepisem. Skład orzekający w sprawie nie podziela tego stanowiska. Zgodnie z art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego "właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia....". Wprawdzie z treści art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że "organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu są: w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze", ale w zaznaczono jednocześnie "chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej". W stosunku do wymienionego powyżej art. 17 Kodeksu postępowania administracyjnego przepisem szczególnym jest art. 8m ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. W świetle art. 18 ust. 1 wymienionej ustawy "statut spółki, jego zmiany zatwierdza starosta w drodze decyzji (nawiasem mówiąc zastąpił on wymienionego przez nowelizacją właściwego wójta (burmistrza czy prezydenta miasta). Z kolei w dodanym ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych i obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. art. 8m stwierdzono, że "w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do starosty jest wojewoda". Wojewoda zastąpił więc samorządowe kolegia odwoławcze i jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji starosty. Nie ma racji strona skarżąca, iż umiejscowienie art. 8m ustawy świadczy, iż wymieniony w nim wojewoda jest właściwy tylko w sprawach regulowanym w tym przepisie. Przepis art. 8m znajduje się w rozdziale I Przepisy ogólne i stosowany jest we wszystkich sprawach regulowanych niniejszą ustawą. Stanowisko takie reprezentuje także orzecznictwo - zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt II OW 41/16. Odnosząc się do podstawowego zarzutu skargi trzeba podnieść, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydanie decyzji kasacyjnej jest możliwe w przypadku łącznego wystąpienia dwóch przesłanek. Po pierwsze - postępowanie przed organem pierwszej instancji, w którym wydana została zaskarżona decyzja prowadzone było z naruszeniem przepisów postępowania, a po drugie - konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy może więc wydać decyzję kasacyjną, gdy postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego. Wydanie decyzji kasacyjnej wymaga więc wykazania przez organ odwoławczy takiego naruszenia przepisów postępowania, którego następstwem jest niewyjaśnienie podstawowych okoliczności stanu faktycznego sprawy, bez którego nie można sprawy rozpoznać co do istoty. Decyzja kasacyjna, powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji , nie może być wydana w sytuacjach innych niż te, które określone zostały w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wykładnia rozszerzająca tego przepisu jest niedopuszczalna. W niniejszej sprawie Wojewoda [...] uchylił rozstrzygnięcie Starosty [...] i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, iż organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania w sposób umożliwiający ocenę formalnej poprawności zwołania Ogólnego Zebrania Członków "A" w S., co w jego ocenie przesądza, iż badanie merytorycznej poprawności podjętej przez Ogólne Zebranie uchwały byłoby przedwczesne. Innymi słowy organ odwoławczy uznał, że przed przystąpieniem do merytorycznej oceny uchwały w przedmiocie zmian w statucie, organ pierwszej instancji w pierwszej kolejności winien zbadać poprawność zwołania samego Ogólnego Zebrania Członków Spółki. Stanowisko takie dominowało w dotychczasowym orzecznictwie, zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 547/14 czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 353/15. W tym ostatnim wyroku Sąd stwierdził, że "z treści art. 18 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wybija się na pierwszy plan aspekt materialny zgodności postanowień statutu z powszechnie obowiązującym prawem. Jednak aspekty formalnoprawne nie są bez znaczenia, a wręcz przeciwnie, bo w nich zawiera się uwarunkowanie mocy wiążącej treści materialnej statutu i jego zmiany, a niewątpliwie w myśl art. 19 tej ustawy i obowiązującego statutu Spółki, tym formalnoprawnym, "wyjściowym" uwarunkowaniem jest skuteczne i zobiektywizowane zagwarantowanie prawa członków udziału w zebraniu członków spółki". Dalej Sąd stwierdził, iż skoro przepisy ustawy i statutu nie stanowią jak prawo do udziału w zebraniu ma być zagwarantowane i wykonywane przez organy spółki w przypadku zwoływania zebrania członków spółki, zobowiązany organ może wybrać sposób zawiadomienia, przy czym zgodnie z ustawowym prawem członka spółki do udziału w zebraniu członków spółki, przy przedłożeniu statutu do zatwierdzenia, właściwy organ spółki powinien udokumentować organowi nadzorczemu, że skuteczne zawiadomienie miało miejsce zagwarantować, gdyż organ ten z tytułu sprawowanego administracyjnoprawnego nadzoru ma prawo i obowiązek to weryfikować. Trzeba jednak podkreślić, że powyższe stanowisko prezentowane było w stosunku do stanu prawnego sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Obowiązujący od dnia 1 stycznia 2016 r. stan prawny jest zupełnie inny, a to poprzez dodatnie do ustawy art. 19a, który przewiduje możliwość wniesienia do sądu powództwa o uchylenie uchwały spółki. Zatem w przypadku, kiedy uchwała zebrania członków spółki podjęta została z naruszeniem prawa lub statutu spółki, albo narusza zasady prawidłowego gospodarowania gruntami wchodzącymi w skład wspólnoty gruntowej albo też narusza interesy poszczególnych członków można wnieść do sądu w wyznaczonym terminie powództwo o uchylenie uchwały spółki. Ustęp 2 tego przepisu precyzuje, komu przysługuje prawo wytoczenia powództwa wskazując m.in w pkt 3 iż mogą to być - członkowie spółki bezzasadnie niedopuszczeni do udziału w ogólnym zebraniu członków lub w pkt 4 - członkowie spółki, którzy nie byli obecni na ogólnym zebraniu członków, jedynie w przypadku wadliwego zwołania ogólnego zebrania członków lub też podjęcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad. Wprowadzenie tej regulacji do ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych przeniosło postępowanie w zakresie badania formalnej poprawności zwołania ogólnego zebrania członków do sądu powszechnego i to w zakresie wynikającym z konkretnie złożonego powództwa. Zatem w tym zakresie kwestie te wyłączone zostały z zakresu kompetencji organów administracji publicznej, pozostawiając w zakresie ich kompetencji - możliwość merytorycznej oceny podjętej uchwały w sprawie zatwierdzenia przyjętego statutu w ramach sprawowanego nadzoru administracyjnego. Mając na uwadze powyższe zmiany stanu prawnego, zakwestionowaną w skardze decyzję organu odwoławczego należało uznać za naruszającą obecnie obowiązujące przepisy ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. W ponownym postępowaniu organ odwoławczy winien rozpatrzyć sprawę merytorycznie, ustosunkowując się do zarzutów odwołania. Mając na uwadze, że przedłożona uchwała Ogólnego Zebrania Członków "A" w S. z dnia [...] r. dotyczy uchwalenia zmian w Statucie Spółki i przyjęcia jednolitego tekstu Statutu uwzględniającego zmiany należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącej Spółki, że zakwestionowaniu mogą podlegać tylko zapisy podlegające zmianie. Niedopuszczalnie jest bowiem kwestionowanie tekstu Statutu, który nie uległ zmianie. W związku z powyższym jednak Spółka powinna w taki sposób sporządzić uchwałę, by jasno z niej wynikało, co było przedmiotem rozpatrzenia na zwołanym Zebraniu Członków Spółki, czyli jakie konkretnie zmiany zostały wprowadzone do zatwierdzonego już wcześniej Statutu. Wobec braku sporządzenia takiej treści uchwały i przedstawieniu do zatwierdzenie ujednoliconego tekstu Statutu Spółki, ze wskazanymi jedynie odmiennym kolorem zmianami, trudno dziwić się organowi, iż poddaje on kontroli cały przedstawiony Statut. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym już powyżej wyrodku z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 353/15 podstawę decyzji wyrażającej zgodę na zatwierdzenie statutu lub zmian w statucie, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych stanowi uchwała podjęta przez daną wspólnotę gruntową. Uchwała taka powinna stanowić potwierdzenie przyjęcia Statutu Spółki bądź przyjęcia konkretnych zmian w Statucie Spółki w wyniku głosowania, zapisanego w protokole zebrania członków wspólnoty. Prawidłowo podjęta uchwała powinna więc dokładnie wskazywać, jakie zmiany do obowiązującego Statutu zostały wniesione i uchwalone. Przedkładanie do uchwalenia tekstu projektu statutu bez zakreślenia zakresu zmian jest sprzeczne z literalną wykładnią wymienionego powyżej przepisu, a odchodzenie od tego rozumienia przepisu nie budzi korzystnych skutków dla obiektywnego porządku prawnego i uczestników wspólnot. Nadto trzeba dodać, że sporządzenie jednolitego tekstu dokumentu, w tym przypadku Statutu spółki po uchwalonych zmianach, jest czynnością materialno- techniczną i nie wymaga zatwierdzenia uchwałą zebrania członków spółki. Przedstawione powyżej rozważania przemawiają za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, decyzję Wojewody [...] należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.