II SA/Gl 378/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję [...] w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego w kwestii skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 czerwca 2019r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 czerwca 2019r. oddalił skargę R.C. na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 sierpnia 2019 r. Skarżący pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w tym samym dniu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli skargę kasacyjną wnosi strona, powinna ona zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Wymóg ten nie znajduje zastosowania jedynie wtedy, gdy stroną postępowania jest adwokat, radca prawny, sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie 30 dni od doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a zatem do sądu właściwego w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie została jednakże sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem nie spełniała wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Z wiedzy posiadanej przez Sąd nie wynika również, aby zachodził wyjątek określony w wymienionym wyżej art. 175 § 2 p.p.s.a. Brak polegający na sporządzeniu skargi przez podmiot inny niż wymieniony w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi zgodnie z orzecznictwem brak nieusuwalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11). Z uwagi na ten charakter braku skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego Sąd nie wzywa o jego usunięcie. W nawiązaniu do powyższego Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.