II SA/Gl 351/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 20 stycznia 2017 r. J. L. wystąpił bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Biura Podawczego Sądu w dniu 9 marca 2017 r. a następnego dnia zgodnie z obiegiem dokumentów, przekazano ją do Wydziału II. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II skarga ta została w dniu 13 marca 2017 r. przesłana do organu odwoławczego, celem nadania jej dalszego biegu, stosownie do regulacji zawartej w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżone postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi zostało doręczone E. L. w dniu 24 listopada 2015 r. W dniu 17 stycznia 2016 r. zmarła E. L. (vide: kserokopia aktu zgonu – k. nr 14 akt sądowych). Jak wynika z pisma J. L. z dnia 19 czerwca 2017 r. wniósł on skargę jako następca prawny E. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 Ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego reguluje art. 54 § 1 Ppsa, zgodnie z którym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wpływ skargi bezpośrednio do Sądu skutkuje zatem koniecznością przekazania jej do organu właściwego, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do tego organu. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wobec doręczenia E. L. zaskarżonego postanowienia w dniu 24 listopada 2015 r. termin do wniesienia na nie skargi upłynął z dniem 24 grudnia 2015 r. Skarga przekazana organowi w dniu 13 marca 2017 r. została zatem wniesiona po terminie. Wyjaśnić wymaga, że termin do wniesienia skargi wobec skarżącego liczony był od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia E. L. jako jedynej stronie tego postępowania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 507/10 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) termin do wniesienia skargi wobec skarżącej (która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym) liczony powinien być od dnia doręczenia decyzji pozostałym stronom postępowania, gdyż względy praktyczne przemawiają za przyjęciem ściśle określonego terminu do wniesienia środka odwoławczego, tak aby strony, które brały udział w postępowaniu, jak również organ, mogły w sposób jednoznaczny ustalić, czy decyzja stała się ostateczna, a zatem określić datę, od której decyzja wywołuje określone w niej skutki. Pogląd ten należy w pełni podzielić na gruncie niniejszej sprawy. W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa.