II SA/Gl 340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2014 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę.

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] r. nr [...] podjętą na podstawie art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. T., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego i pomieszczeń gospodarczych oraz zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na część mieszkalną na nieruchomości oznaczonej jako działka numer 1 obręb: L. przy ulicy [...] w B. Organ podał, że inwestycja obejmuje dobudowę wiatrołapu od strony wschodniej oraz zmianę sposobu użytkowania istniejących pomieszczeń gospodarczych w przyziemiu o powierzchni ok. 60 m2 na część mieszkalną wraz z jej rozbudową również od strony wschodniej. Linie rozgraniczające teren planowanej inwestycji stanowią granice nieruchomości objętej wnioskiem, oznaczone na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. Nadto, w decyzji określono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy: 2.1 ochrona i kształtowanie ładu przestrzennego: a) linia zabudowy: nieprzekraczalna w 8 m od wschodniej granicy działki, zgodnie z załączniekim graficznym. Planowana zabudowa powinna zachować odległości od granic sąsiednich działek i istniejących obiektów wymagane przepisami techniczno-budowlanymi, b) wielkość powierzchni zabudowy: od 10 % (średnia w obszarze analizy) do 14,1 % (zgodnie z wnioskiem) powierzchni działki, t.j. od 177 m2 do 250 m2 dla budynku łącznie z tarasem na słupach, c) udział powierzchni biologicznie czynnej: nie powinien być mniejszy niż 60% powierzchni działki, d) wysokość nowej zabudowy: dla dobudowy wiartołapu 1 kondygnacja t.j. od 4 m do 5 m, licząc od poziomu terenu przy wejściu do wiatrołapu do najwyżej położonej górnej powierzchni przekrycia dachu. Dla rozbudowy w poziomie przyziemia wysokość nie większa niż wysokość istniejącej jednokondygnacyjnej części budynku. Dopuszcza się podpiwniczenie wiatrołapu, e) szerokość elewacji od strony frontu działki: ok. 19 m - szerokość istniejącej zabudowy po wyburzeniu rozbudowy od strony północnej, f) geometria dachu: dach płaski o nachyleniu technologicznym. 2.2 ochrona środowiska i zdrowia ludzi: Zabrania się zabudowy lub zagospodarowania terenu oraz ich użytkowania, w sposób powodujący zanieczyszczenie powietrza, wody lub gleby. Ewentualne uciążliwości powodowane przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie i przykre zapachy należy ograniczyć do terenu wnioskowanej nieruchomości. 2.3 ochrona przyrody i krajobrazu: Istniejące drzewa i krzewy starsze niż 10 letnie, inne niż owocowe - podlegają ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody tekst jedn. Dz.U z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.). Usunięcie wymaga zezwolenia Prezydenta Miasta B. za pośrednictwem Wydziału Ochrony Środowiska U.M. 2.4 ochrona dziedzictwa kulturowego, zabytków i dóbr kultury współczesnej: Nie ustala się. Nie dotyczy. 2.5 ochrona terenów lub obiektów na podstawie przepisów odrębnych: Należy przyjąć rozwiązania projektowe zapewniające prawidłowe funkcjonowanie istniejących ciągów drenarskich, administrowanych przez Rejonowy Związek Spółek Wodnych w B. W przypadku uszkodzenia istniejących ciągów drenarskich, należy dokonać ich naprawy na koszt inwestora. Należy zgłosić zakres i termin wykonywania prac w Rejonowym Związku Spółek Wodnych w B. 2.6 obsługa w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji: a) sposób zaopatrzenia w wodę: na istniejących warunkach, b) sposób zaopatrzenia w energie elektryczna i środki łączności: na istniejących warunkach, c) sposób zaopatrzenia w energię cieplną: na istniejących warunkach, d) sposób odprowadzania ścieków sanitarnych: docelowo do kanalizacji sanitarnej wg warunków ustalonych w piśmie [...] z dnia [...] r. z prolongatą ważności do dnia [...] r. Tymczasowo dopuszcza się odprowadzenie do zbiornika bezodpływowego zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla budowy w/w zbiornika e) sposób odprowadzania wód opadowych: powierzchniowo na teren zajmowanej powierzchni biologicznie czynnej, do dołów chłonnych, lub zbiorników małej retencji celem wykorzystania gospodarczego przy uwzględnieniu specyfiki ukształtowania terenu i przepuszczalności gleby, f) sposób gospodarowania odpadami: wywóz przez koncesjonowany zakład zgodnie z gminnym programem gospodarki odpadami, g) dostęp do drogi publicznej: pośredni z ul. [...] poprzez drogę wewnętrzną na działce 2 - własność Gminy B.- zjazd istniejący. W trakcie realizacji inwestycji, inwestor zobowiązany jest do dostosowania transportu budowlanego do obowiązujących ograniczeń tonażowych w rejonie ul. [...] i przyległych. h) wymagana ilość miejsc postojowych: nie mniej niż 2 licząc na jedno projektowane i istniejące mieszkanie, należy urządzić na terenie wnioskowanej działki budowlanej. Do ustalonej liczby wlicza się miejsca w garażu. 2.7 ochrona interesów osób trzecich: Zgodnie z art. 5 ustawy Prawo budowlane, obiekt budowlany należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, a w szczególności: 1) Zabrania się zabudowy i zagospodarowywania wnioskowanego terenu, w sposób pozbawiający osoby trzecie: a) dostępu z drogi publicznej, b) możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, cieplnej lub środków łączności, c) dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. 2) Zabrania się zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiednich nieruchomości. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że działka, której dotyczy wniosek, położona jest w terenie, dla którego miasto nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozpatrzenie zatem wniosku następuje poprzez rozstrzygnięcie decyzyjne. Sposób postępowania ustala ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 4, 2 i art. 59 ust. 1 oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U Nr 164, poz. 1588). W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, organ wyznaczył wokół wnioskowanej nieruchomości obszar, na którym przeprowadzono analizę funkcji i cech zabudowy. Przeprowadzono również analizę stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się lokalizację inwestycji. Na podstawie w/w analiz stwierdzono, że spełnione są łącznie warunki umożliwiające wydanie niniejszej decyzji wynikające z art. 61 ust. 1 u.p.z.p.: 1) co najmniej jedna z działek sąsiednich, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących zabudowy i zagospodarowania terenu (zgodnie z pkt 3 analizy), 2) teren ma dostęp do drogi publicznej - ul. [...], poprzez drogę wewnętrzną na działce nr 2 (wł. Gminy) 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia; 4) teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia rolnego lub leśnego; ponieważ nie stanowi takiego gruntu (oznaczony jako B, RIVa ,S-RIVa w ewidencji gruntów), 5) niniejsza decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi; Organ ustalił w decyzji wskaźniki nowej zabudowy, jako dolne i górne granice dopuszczalnego parametru. Wielkość powierzchni zabudowy od 10 % (średnia w obszarze analizy) do 14,1% (zgodnie z wnioskiem) - więcej niż średnia, ale niej niż powierzchnia zabudowy na działce nr 4 (14,6 %) w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej rozbudowy. Tylko wielkość powierzchni biologicznie czynnej określono wskaźnikiem minimalnie wymaganym, ponieważ przepisy art. 74 i 75 Prawa ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) wymagają przekształcania elementów przyrodniczych wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to konieczne. Powyższy sposób ustaleń jest zgodny z ujednoliconą linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok sygn. akt II OSK 1955/10 z dnia 28 lipca 2011 r. oraz wyrok sygn. akt II OSK 229/11 z dnia 24 kwietnia 2012 r.). Nadto organ I instancji wyjaśnił, że nie uznał wniosku strony E. J. współwłaścicielki działki sąsiedniej nr 3, o wstrzymanie wydania decyzji z uwagi na orzeczony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. [...] z dnia [...] r. - nakaz rozbiórki samowolnej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na posesji pgr. 1 gm. kat. L. przy ul. [...] w B. Jak ustalono, fragment budynku o wymiarach 4,55 x 1,94 m i wysokości dwóch kondygnacji nadziemnych objęty nakazem rozbiórki, w koncepcji rozbudowy budynku przedłożonej w załączeniu pisma z dnia 16 września 2013 r. przedstawiony został jako ganek o wymiarach 1,81 x 4,56 m. Ta część obiektu, zgodnie z intencją inwestora, przeznaczona jest do rozbiórki, a w miejscu usuniętej zabudowy inwestor planuje wykonanie nowej ściany bez drzwi i otworów okiennych. Wydanie w związku z powyższym decyzji o warunkach zabudowy nie wpływa na ważność decyzji o nakazie rozbiórki. Nie prowadzi również do utrwalenia, czy zniesienia stanu niezgodnego z przepisami prawa budowlanego, ponieważ decyzja o warunkach zabudowy, poza likwidacją, nie przewiduje jakichkolwiek zmian w obrębie części obiektu wybudowanej samowolnie. Ponadto organ wskazał, że niniejsza decyzja o warunkach zabudowy tworzy po stronie inwestora prawo zabudowy w oparciu o stan faktyczny, którego elementem było wyburzenie fragmentu obiektu. Wykonanie tej decyzji poprzez późniejsze uzyskanie pozwolenia na budowę nastąpić może jedynie w odniesieniu do całości zamierzenia, które jak wykazano powyżej zakłada likwidację samowolnej rozbudowy. Odnosząc się zaś do podniesionej w piśmie z dnia [...] r. wątpliwości E. J. odnośnie legalności istniejącego budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce 1, organ powołał się na decyzję Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę, które obejmuje przebudowę - wzmocnienie konstrukcji dachu na budynku gospodarczym. W dokumentacji projektowej zamierzenia objętego powyższą decyzją, zawarta jest kopia decyzji z dnia [...] r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego, wydanej przez Wydział Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w B. Tak więc, ustalenia dotyczące legalnego charakteru zabudowy budynkiem gospodarczym były elementem stanu faktycznego, na podstawie którego wydane zostało pozwolenie obejmujące przebudowę i wzmocnienie konstrukcji dachu. Ustalenia te są wiążące dla organu prowadzącego niniejsze postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Zatem biorąc pod uwagę powyższą analizę urbanistyczną, stan faktyczny terenu objętego wnioskiem oraz obowiązujące przepisy prawa, organ I instancji dopatrzył się podstaw do uwzględnienia wniosku. W odwołaniu od decyzji E. J. zarzuciła, że przywołana w niej decyzja nr [...], nie posiada pieczątki i podpisu urzędnika i dotyczy zupełnie innego obiektu, położonego na innej działce. Zarzuciła też, że skoro dla tego samego terenu wydano decyzję dla szamba, to nie można w tym samym miejscu lokalizować zabudowy mieszkaniowej. Wreszcie, wskazała na brak określenia miejsca odprowadzania wód opadowych z terenu budynków, gdyż brak dokładnego określenia tego wymogu w decyzji narusza prawem chroniony interes osób trzecich. Jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniło. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Kolegium sierdziło, że spełnione zostały przesłanki do ustalenia warunków zabudowy dla działki sąsiedniej, zaś kwestia spełnienia warunków techniczno-budowlanych, stanowić będzie przedmiot rozważań na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego, a mianowicie pozwolenia na budowę. Zdaniem Kolegium, określony w decyzji warunek w zakresie odprowadzania wód opadowych (powierzchniowo na zajmowany teren, do dołów chłonnych lub zbiorników małej retencji), jest wystarczający na tym etapie, a doprecyzowanie lokalizacji, nastąpi dopiero na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego. Niedopuszczalne jest zaś przekształcenie postępowania o ustalenie warunków w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, a dla tego samego terenu można złożyć nieograniczoną liczbę wniosków. W skardze do sądu administracyjnego E. J. podniosła, że decyzja nie może poświadczać nieprawdy. Domagała się przesłania przez Urząd Marszałkowski w B. poświadczonych urzędowo dokumentów w postaci decyzji z dnia [...] r. nr [...] i wypisów archiwalnych, dotyczących tej decyzji, map ewidencyjnych z lat [...] i [...], dotyczących szeregu działek m.in. działki nr 5 i jej aktualnej mapy zasadniczej oraz urzędowego planu tej działki i terenu przyległego. Nadto, skarżąca zarzuciła, że Kolegium nie zawiadomiło wszystkich stron o toczącym się postępowaniu, co spowodowało, że ani ona, ani jej pełnomocnik nie mieli możliwości zapoznania się z dokumentami sprawy i możliwości odniesienia się do nich. Wreszcie, podniosła, że Kolegium nie odniosło się do kwestii usytuowania ściany nośnej budynku gospodarczego, który ma być przerobiony na mieszkalny, na dużej kloace i sposobu odprowadzania wód opadowych z dachów o powierzchni ok. 300 m2, a przy tym teren nie jest objęty inwestycją spółek wodnych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Podało też, że nie przeprowadzono żadnego dodatkowego postępowania wyjaśniającego przed tym organem, a zatem niezapewnienie skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy. Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego w związku z domniemaniem popełnienia przestępstwa. W toku rozprawy sądowej jej pełnomocnik wyjaśnił, że chodzi o dokumenty, które zostały przywołane w decyzji organu I instancji, a których nie ma w aktach sprawy, co stwarza domniemanie, że poświadczają nieprawdę. Podał też, że wedle jego wiedzy na tym terenie nie działa spółka wodna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zarzuty skargi nie mogły bowiem odnieść skutku w niniejszym postępowaniu i ich nieuwzględnienie nie pozbawia skarżącej ochrony prawnej. Przedmiotem kontroli sądowej była decyzja o warunkach zabudowy dla działki sąsiedniej nr 1 w B. obręb L., przy ul. Krakowskiej w B. Decyzja, uwzględniająca wniosek inwestora K. T., zapadała w postępowaniu, prowadzonym w trybie wyżej powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Warunki, dopuszczające wydanie decyzji o warunkach zabudowy, reguluje przepis art. 61 ust. 1 tej ustawy, zacytowany w całości w motywach decyzji organów obydwu instancji. Zdaniem Sądu, nie budzi żadnej wątpliwości, że przesłanki te zostały w niniejszej sprawie spełnione, na co prawidłowo wskazały organy obydwu instancji. Zarówno wniosek inwestora, jak i rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiadają też wymogom, zawartym w art. 52, art. 53 ust. 3-5 i art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy. Projekt decyzji został sporządzony przez uprawnionego urbanistę, zaś załącznikiem do decyzji uczyniono wymagane dokumenty w postaci mapy zasadniczej w skali 1:1000 z zaznaczeniem linii rozgraniczających teren inwestycji oraz wyniki analizy w formie tekstowej i graficznej. W aktach postępowania znajduje się też wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmującej teren działki nr 1 oraz działek sąsiednich. Spór w niniejszej sprawie dotyczy legalności budowy istniejącego budynku gospodarczego na działce nr 1, objętego decyzją o ustaleniu warunków w zakresie zmiany sposobu jego użytkowania na cele mieszkalne. Zdaniem organu I instancji, budynek ten zrealizowano legalnie w oparciu o przywołane w decyzji dokumenty, których jednak nie dołączono do akt sprawy. Tymczasem w ocenie skarżącej, stwarza to domniemanie, że decyzja poświadcza nieprawdę. Na tej podstawie jej pełnomocnik wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. Jednak wniosek nie mógł odnieść skutku. W świetle art. 123 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przypadek ujawnienia czynu karalnego, mogącego wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej, nie stanowi bowiem obligatoryjnej podstawy zawieszenia postępowania. Jeżeli zaś w sprawie zakończonej decyzją okaże się, że dowody, na których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, są fałszywe bądź decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, okoliczności te stwarzają podstawy do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa). Zatem o ile popełnienie przestępstwa zostanie potwierdzone w postępowaniu karnym, zachodzić będzie przesłanka, uzasadniająca wznowienie postępowania administracyjnego. Co więcej, zdaniem sądu administracyjnego, ocena legalności budowy budynku gospodarczego nie należy do zadań organu gminu na gruncie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kontrola przestrzegania prawa budowlanego należy bowiem do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego i jedynie ten organ władny jest do nakazania rozbiórki tego obiektu, bądź zalegalizowania nielegalnej zabudowy (art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, tekst jedn. Dz.U z 2014 r., poz. 1409). O ile zatem skarżąca kwestionuje legalność budynku gospodarczego, gdyż jak podniosła w odwołaniu, decyzja nr [...], dotyczy innego budynku, położonego na innej działce, a ponadto, decyzja ta nie zawiera podpisu i pieczątki urzędu, kwestia ta winna być przedmiotem odrębnego postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Treść odwołania potwierdza zaś, że skarżąca (jej pełnomocnik), mieli możliwość zapoznania się z kwestionowaną decyzją z [...] r. o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego. W konsekwencji, zarzuty co do sfałszowania tej decyzji i nielegalności budynku gospodarczego, winny być przedmiotem odrębnego postępowania, zaś kwestia ta nie mogła skutkować odmową wydania decyzji o warunkach zabudowy. Sam fakt legitymowania się przez inwestora decyzją, wydaną w trybie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie upoważnia go bowiem do realizacji spornej inwestycji. Podstawą do prowadzenia robót budowlanych jest bowiem dopiero ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę i jak prawidłowo wskazało Kolegium, na tym etapie postępowania inwestor zobligowany będzie do przedłożenia projektu budowlanego, który podlega badaniu w zakresie spełnienia wymogów prawa budowlanego, w tym przepisów techniczno-budowlanych. Dopiero w procesie budowlanym przedstawia się lokalizację inwestycji i usytuowanie poszczególnych elementów obiektu budowlanego. Decyzja organu I instancji prawidłowo określa warunki, w zakresie infrastruktury technicznej, przewidując odprowadzanie ścieków do zbiornika bezodpływowego, dla którego wydano odrębną decyzję o warunkach zabudowy. Oznacza to, że kloaka, o której mowa w skardze zostanie zastąpiona nowym zbiornikiem bezodpływowym, co wymagać będzie udzielenia pozwolenia na budowę – odrębnie lub łącznie z realizacją spornej inwestycji. Dopiero opracowany projekt budowlany winien też zawierać szczegółowe rozwiązania w zakresie sposobu odprowadzania wód opadowych z dachów, a jego badanie w ramach postępowania o pozwolenie na budowę, należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej, zaś organem wyższego stopnia jest wówczas Wojewoda [...], a nie - Kolegium. O ile teren nie jest objęty działalnością spółek wodnych, jak twierdzi skarżąca, kwestia ta będzie mieć znaczenie dla sposobu odprowadzania wód opadowych w opracowanym projekcie budowlanym i niespełnienie wymogów wynikających z przepisów prawa budowlanego, skutkować winno odmową udzielenia pozwolenia na budowę. Brak jednak podstaw prawnych do zawarcia bardziej szczegółowych zapisów w decyzji warunkach zabudowy. Ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej oraz ochrony interesów osób trzecich, zapisuje się w decyzji o warunkach zabudowy w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosownych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U. Nr 164, poz. 1589). W niniejszej sprawie wymogi te zostały zaś spełnione. Brak też podstaw do żądania od inwestora, bądź organu I instancji przedłożenia innych dokumentów (map), niż wymienionych w art. 52 ust. 2 i art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inwestor zobligowany jest do określania granic terenu, objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, zaś decyzja określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali. Brak zatem podstawy prawnej do żądania dokumentacji architektonicznej, czy, "planu urzędowego warunków zabudowy". Dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje plan miejscowy, co uzasadniało prowadzenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Jak prawidłowo wskazało Kolegium, żaden przepis prawa nie limituje liczby wniosków o warunki zabudowy dla tego samego terenu. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie przesądza zaś, że taka inwestycja zostanie zrealizowana, bowiem jest to jedynie wstępny warunek na etapie procesu inwestycyjnego, zaś szczegółowa lokalizacja i parametry winien obrazować dopiero projekt budowlany. Nadto, o ile w odrębnym postępowaniu zapadnie nakaz rozbiórki spornego budynku gospodarczego, bezprzedmiotowa okaże się decyzja o warunkach zabudowy dla zmiany sposobu jego użytkowania na cele mieszkalne. W niniejszym postępowaniu nie przesądzono bowiem legalności zabudowy na działce nr 1, gdyż kwestia ta należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Wreszcie nieuzasadniony jest zarzut pozbawienia skarżącej gwarancji procesowych w toku postępowania odwoławczego. Wszak Kolegium nie przeprowadziło żadnego dodatkowego postępowania wyjaśniającego, rozpatrując odwołanie skarżącej od decyzji organu I instancji. Nie jest zrozumiały zarzut niemożliwości zapoznania się z dokumentami sprawy i odniesienia się do dokumentów. Skarżąca została zawiadomiona o wszczęciu postępowania z wniosku K. T. pismem z dnia [...] r. oraz kolejnym pismem z dnia [...] r. o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Brak zatem podstaw do ferowania zarzutu pozbawienia udziału w postępowaniu (art. 10 Kpa). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania, co skutkowało oddaleniem skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. bu