II SA/Gl 339/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. (K.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że w gospodarstwie domowym, pozostaje wraz z żoną i uczącą się córką (szkoła [...]), zamieszkując w budynku o pow. około 122 m2 i wartości 200.000,00 zł. Skarżący jest również właścicielem działki przydomowej o pow. 972 oraz dwunastoletniego samochodu. Źródłem utrzymania się jego rodziny są świadczenia przedemerytalne uzyskiwane przez wnioskodawcę i jego małżonkę w wysokości 878 zł netto miesięcznie dla każdego z nich. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty obrazujące wysokość dochodów uzyskiwanych w jego rodzinie oraz poziom wydatków związanych z utrzymaniem się. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku. Łączny dochód w trzyosobowej rodzinie wnioskodawcy kształtuje się na poziomie 1772 zł. Udokumentowane, miesięczne wydatki (obejmujące opłaty za energię elektryczną dostawy wody, zakup lekarstw, dostawy gazu) wynoszą natomiast około 300 zł. Trudno więc uznać, że uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200 zł – ustalonego w oparciu o treści § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) stanowić będzie znaczący uszczerbek w utrzymaniu się rodziny skarżącego zwłaszcza, że jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania, do poniesienia którego strony są zobowiązane. Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.