II SA/Gl 306/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: 1) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu 2) oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, a w skład jego majątku wchodzi, poza lokalem, w którym zamieszkuje, nieruchomość gruntowa o pow. 0,39 ha o charakterze rolnym. Źródłem utrzymania się wnioskodawcy oraz jego małżonki są świadczenia emerytalne uzyskiwane w łącznej kwocie 2086 zł netto miesięcznie. Skarżący w druku formularza zaznaczy, że jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, natomiast jego małżonka jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym – niezdolną do samodzielnej egzystencji. Wobec tego znaczące koszty ponoszą na leczenie oraz rehabilitację (w sumie około 800 zł.). Skarżący podkreślił istnienie zaległości względem ZGM TBS w którym mają lokal mieszkalny, właściwego miejscowo urzędu skarbowego, KRUS, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa a także dostawców mediów. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dokumenty obrazujące poziom oraz strukturę stałych wydatków, a także częściowo potwierdzające istnienia zadłużenia o którym wspomniał w swoim wniosku a ponadto udokumentował wysokość uzyskiwanych dochodów. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Mając na względzie informacje podane przez stronę, które w znacznej części znalazły potwierdzenie w nadesłanych później dokumentach uznano, iż złożony wniosek zasługuje na częściowe uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że koszty postępowania sądowego, na jego obecnym etapie sprowadzają się do wpisu od skargi, który wynosi 100 zł. Nie jest to kwota, której uiszczenie w znaczący sposób zachwiałoby sytuacja materialną rodziny wnioskodawcy, nawet przy uwzględnieniu faktu dosyć dużych, bieżących wydatków. Stąd też brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku w tym zakresie. Uwzględniając wniosek strony w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego i jego małżonki, a także fakt, iż samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika mogłoby okazać się dla wnioskodawcy niemożliwe. Trzeba bowiem pamiętać, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona są osobami niepełnosprawnymi o umiarkowanym i znacznym stopniu niepełnosprawności. Z tej perspektywy oświadczenie strony o wysokich kosztach leczenia jest dostatecznie uprawdopodobnione. Skądinąd wnioskodawca nadesłał dokumenty przynajmniej częściowo potwierdzające istnienie zadłużenia, o którym wspominał we wniosku. Tym samym niepodobna oczekiwać, że wnioskodawca wygospodaruje środki na profesjonalnego pełnomocnika. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.