II SA/Gl 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję nr [...] z dnia [...] r. wydaną przez Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska w Urzędzie Miasta w M., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta M., odmawiającą nakazania właścicielom działki nr [...] położonej w M. przy ul. [...] przywrócenia stanu poprzedniego wód na gruncie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. S. i M. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący sformułowali zarzuty wobec kwestionowanej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania. Tego rodzaju okoliczności nie zostały podniesione również przez skarżących. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 5 dni. Z możliwości tej uczestnicy również nie skorzystali. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przede wszystkim wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Wnioskujący musi zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Ponadto przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Nie przyznaje ona stronie jakiegokolwiek uprawnienia, ani nie nakłada na stronę obowiązku. Decyzja taka z uwagi na swój formalnoprawny charakter, nie posiada przymiotu wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Tym samym, nie powoduje skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając zatem wniosek skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawili argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym uznając, że wstrzymanie wykonania decyzji musi być umotywowane szczególnymi powodami i stwierdzając brak istnienia takich szczególnych powodów w niniejszej sprawie Sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżących. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.