II SA/Gl 235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Na podstawie zarządzenia z dnia 12 lutego 2014 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej A. S. w dniu 24 lutego 2014 r., a skarżącemu M. S. w dniu 4 marca 2014 r. W wyznaczonym terminie skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 maja 2014 r. oddalono wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy. Orzeczenie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 533/14 oddalił zażalenie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł. Dla dokonania tej czynności wyznaczono skarżącym siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jednocześnie, że na wezwanie zażalenie nie przysługuje. Wezwania te zostały zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., skutecznie doręczone skarżącemu M. S. w dniu 25 lipca 2014 r., zaś skarżącej A. S. w dniu 28 lipca 2014 r. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy, przesyłki te zostały odebrane przez dorosłych domowników, którzy podjęli się im je oddać. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uiścili wymaganej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis art. 214 § 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścili wymaganego wpisu . Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.